BTR-3U သံခ်ပ္ကာလူသယ္တိုက္ခိုက္ေရးယာဥ္

(၂၀၁၄ ခုနွစ္အတြင္း Facebook တြင္ ေဖာ္ျပခ့ဲျပီးေသာ မိမိတို႔ပိုစ့္အား ျပန္လွည္ေဖာ္ျပေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္)

          ယူကရိန္းနိုင္ငံမွထုတ္လုပ္တဲ့BTRမိသားစုဝင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ျပီးသူ ့ေရွ ့ကBTRမ်ိဳးဆက္ေတြထက္ပိုမိုတဲ့ေခတ္မီစနစ္ေတြအမ်ားႀကီးတပ္ဆင္ထားတဲ့ တိုက္ယာဥ္တစ္မ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခုသိထားရမွာက ဒီအမ်ိဳးအစားဟာရုရွား BTR80ေတြကိုအဆင့္ျမွင့္တင္ထာတဲ့မ်ိဳးကြဲမဟုတ္ဘဲ ယူကရိန္းကေနျပီး အသစ္ထုတ္လုပ္တဲ့ အမ်ိဳးအစားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတိုက္ယာဥ္ေတြကို ယူကရိန္းနဲ ့အက်ိဳးတူစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ျပီး ျပည္တြင္းမွာထုတ္လုပ္ေနတာ အေတာ္ႀကာျပီလဲျဖစ္ပါတယ္။

           အစီးေရအားျဖင့္ ေျခာက္ရာေက်ာ္ပိုင္ဆိုင္ထားျပီး ယာဥ္အခ်က္အလက္ေတြအရေတာ့ ေတာေတာင္ထူေျပာျပီး ေတာတြင္းေတာင္ေပၚတိုက္ပြဲေတြေပါမ်ားတဲ့ က်ေနာ္တို ့နိုင္ငံအတြက္သင့္ေတာ္တဲ့ ယာဥ္မ်ားျဖစ္ႀကပါတယ္။ ရွစ္ဘီးယက္စနစ္ျဖစ္ျပီး ဘီးေတြဟာသာမာန္မိုင္းဒါဏ္ကို ခံနိုင္ျပီးရြံ ့ႏြံ လမ္းႀကမ္းေတြ ေတာတြင္းေတာင္ေပၚလမ္းေတြမွာ ေကာင္းေကာင္းရုန္းနိုင့္မယ့္ အမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္ပါတယ္။ထူထဲတဲ့သံခ်ပ္ကာစနစ္ဟာလည္း ေတာ္ရံုစက္ေသနက္က်ည္ စက္အေျမာက္က်ည္ေတြနဲ ့RPGဒါဏ္ေတြကို ခံနိုင္မွာျဖစ္ျပီးေတာ့အတြင္းကတိုက္ယာဥ္အဖြဲ ့သားမ်ားနဲ ့ေျခလ်ွင္စစ္သည္ေတြကို သာမာန္ထက္ပိုတဲ့ အကာအကြယ္ကိုေပးနိုင္မွာျဖစ္ျပီး ျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ခံရတဲ့အခါျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္သြားမွဴ ့ေတြအင္အားဆံုးရွံဳးမွဴ ့ေတြရုတ္တရက္ေႀကာင္ျပီး အမိန္ ့ညြန္ႀကားမွဴ့မေပးနိုင္တာမ်ိဳးေတြ အသင့္အတင့္ေလ်ွာ့က်ေစနိုင္မွာပါ။

                  အတြင္းမွာကြန္ျပဴတာထိမ္းခ်ဳပ္စနစ္ကိုအသံုးျပဳထားျပီး GPSစနစ္မ်ားပါဝင္ပါသည္။ ညႀကည့္စနစ္မ်ားလဲပါဝင္ျပီး တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ မိမိတိုက္ယာဥ္မ်ား အခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္ေသာစနစ္မ်ား ေျခလ်ွင္တပ္မ်ားျဖင့္ဆက္သြယ္ေသာစနစ္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။ သံုးထားတဲ့ဆံုလည္ေျပာင္းစနစ္က အဆင့္ျမင့္စနစ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး ၃၆၀ဒီဂရီလြမ္းျခံဳတိုက္ပြဲဝင္နိုင္မည္ျဖစ္ျပီး ပ်ဥ္းမ်ွအားျဖင ့္၆၀ဒီဂရိေလာက္အထိ အထက္ကိုဦးေမာ့ပစ္ခတ္နိုင္မွာျဖစ္လို ့ေလေႀကာင္းပစ္ကူေပးလာမည့္ရန္သူ ့အနိမ့္ပ်ံတိုက္ေလယာဥ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြက ိုအႀကီးအက်ယ္ျခိမ္းေျခာက္နိုင္တဲ့ စနစ္ျဖစ္ျပီး ၃၀မမစက္အေျမာက္ႀကီးတစ္လက္ကို အဓိကလက္နက္အျဖစ္အသံုးျပဳထားပါတယ္။ ၇.၆၂စက္လက္ငယ္ကို အရန္လက္နက္ငယ္အျဖစ္ တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ က်ည္အေရအတြက္အားျဖင့္ေတာ့ ၃၀မမစက္အေျမာက္အတြက္ က်ည္၃၅၀ပါဝင္ျပီး၇.၆၂စက္လက္အတြက္ က်ည္ဆန္၂၅၀၀ အထိပါဝင္ပါတယ္။

            အဓိကလက္နက္ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးဟာ ရန္သူကို ပစ္အားျဖင့္ပင္ ေခ်မွဳန္းကာအထိနာေစမယ့္ လက္နက္မ်ိဳးေတြျဖစ္ပါသည္။ ထို ့အျပင္ဆံုလည္စနစ္မွာ RCS Remote Control System ျဖစ္ျပီး အတြင္းတြင္တပ္ဆင္ထားသည့္ ကြန္ျပဴတာထိမ္းခ်ဳပ္စနစ္မ်ားျဖင့္ဆက္သြယ္ထားေသာေႀကာင့္ တိုက္ယာဥ္အဖြဲ ့သားမ်ားသာ ကြ်မ္းက်င္မည္ဆိုပါက ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်နိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

           ထို ့အျပင္BTR3Uတြင ္မီးခိုးမွိဳင္းကာစနစ္တစ္ခုလည္း တပ္ဆင္ထားျပီး Turretတစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီတြင ္ဗံုးသီးပစ္ခတ္ရမည့္ေျပာင္းသံုးခုစီ ပါဝင္ပါသည္။ ယာဥ္၏ဆံုလည္စနစ္တြင္မေတာ ့ပဲ့ထိန္းဒံုးတပ္ဆင္နိုင္မည့္အထိုင္ေနရာပါဝင္ျပီး ATGMႏွစ္စင္းသို ့မဟုတ္ေလေႀကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးအတြက္ IGLA တာတိုေလကာဒံုးႏွစ္စင္းကို တပ္ဆင္နိုင္ပါသည္။ အျခားစစ္နည္းဗ်ဴဟာေျမာက္ အစိတ္အပိုင္းမ်ား( ဥပမာ တံခါးတည္ေဆာက္ပံု ) ရွိေသးေသာ္လည္း စာရွည္မွာစိုး၍မထည့္ေတာ့ပါ (အခုကိုေတာ္ေတာ္ရွည္ေနပါျပီ)
က်ေနာ္တို ့ျမန္မာ့တပ္ေတာ္အေနျဖင ့္နိုင္ငံအတြင္းတည္ေဆာက္ထားေသာ ကာကြယ္ေရးပစၥည္းစက္ရံုမ်ားမွ ထုတ္လုပ္လ်က္ရွိျပီးပထမဆံုးစီးေရ အနည္းငယ္မွာ ယူကရိန္းမွတင္သြင္းျခင္းျဖစ္ျပီး ရာဂဏာန္းအနည္းငယ္ရွိေသာBTRမ်ားကို တပ္ဆင္ထုတ္လုပ္ကာ ေနာက္ပိုင္းအစီးေရသံုးရာခန္ ့ကိုမိမိျပည္တြင္းမွာပင္ ထုတ္လုပ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။

                     အစီးေရတစ္ေထာင္မွာႀကားထားျပီး စီးေရေလးရာ့ငါးဆယ္ခန္ ့In Service ျဖစ္ေနျပီး ေနာက္ပိုင္းထုတ္လုပ္ေသာBTRမ်ားတြင္ အင္ဂ်င္ပိုင္းဆိုင္ရာအားစိတ္ႀကိဳက္မေတြ ့၍ သံခ်ပ္ကာတပ္ဖြဲ ့ဆီသို ့မလြဲေျပာင္းေသးပဲ ျပန္လည္သုေတသနျပဳလုပ္ေနသည္ဟ ုႀကားသိရပါသည္။ ျပည္တြင္းတြင္ထုတ္လုပ္ေသာယာဥ္မ်ားတြင္ မူမီးခိုးမွိဳင္းကာလက္နက္စနစ္အား ဆံုလည္ေရွ ့တြင္ တပ္ဆင္ထားပါသည္။

              မိမိတပ္ေတာ္တစ္ခုလံုးအတြက္ အေရအတြက္အားျဖင့္လံုေလာက္မွဴ ့မရွိေသးေသာ္လည္း ျပည္ပမွမွာယူသည့္ အဆင့္မွသည ္ျပန္လည္တပ္ဆင္သည့္အဆင့္ ထိုမွသည္အလံုးစ ံုျပည္တြင္း၌ပင္ထုတ္လုပ္ေသာအဆင့္သို ့တိုးတက္ေရာက္ရွိလာေသာ BTR-3Uသံခ်ပ္ကာယာဥ္မ်ားအေႀကာင္း ေလ့လာထားသ၍တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

အခ်က္အလက္အမွားမ်ားပါပါက က်ေနာ္ Arthrum ၏တာဝန္သာျဖစ္ပါသည္။
အားလံုးဆႏၵႏွင့္ဘဝတစ္ထပ္ထဲက်ပါေစဗ်ာ

ADMIN Arthrum

အကူလက္ရံုး စက္ယႏၱရားမ်ား ၃

ရိုးစင္းျပီး ထိေရာက္လွတဲ့ အျခား တင့္အတားစီးတစ္ခုဟာ ေျမာင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ခံစစ္ပံုစံ ေထာက္ေျခာက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ တင့္အတားအစီး က်ံဳးမ်ားမဟုတ္ပဲ သာမာန္ တင့္တစ္စင္း ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာထက္ အနည္းငယ္ ပိုေသာ က်ံဳးမ်ားနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ တက္ေရာက္ႏိုင္ေအာင္ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေသာ တူးေျမာင္းမ်ားသည္ပင္လ်င္ တင့္တပ္ဖြဲ႔မ်ား အတြက္ ေခါင္းခဲစရာ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အတြက္ တူးေျမာင္းမ်ားႏွင့္ ေခ်ာင္းမ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရန္ တံတားထိုး ယာဥ္မ်ားကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သံုး ပံုစံ-၈၄ တံတားခင္းတင့္

T-55 ကိုယ္ထည္ေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ပထမဆံုးေသာ အမ်ိဳးအစားဟာ MT-55A အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ျပီး ေခါက္ထားတဲ့ သံေဘာင္တစ္ခုကို သယ္ေဆာင္ကာ ၁၈မီတာ ရွည္ျပီး တန္၅၀ ဝန္ခံႏိုင္တဲ့ ယာဥ္ေတြ ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္တဲ့ ေလ်ာက္လမ္း ၂ခုပါ တံတားကို ခင္းေပးႏိုင္ပါတယ္။ အလားတူအမ်ိဳးအစားကို ျပည္ပတင္ပို႔ရာမွာေတာ့ MTU-12 အျဖစ္ ၁၂မီတာရွည္ေသာ တစ္ေျဖာင့္တည္း တံတားတစ္ခုကို သယ္ေဆာင္ထားသည့္ ယာဥ္အျဖစ္သာ ထားရွိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ MTU-20 အျဖစ္နဲ႔ မီတာ ၂၀အရွည္ထိ ျဖန္႔ႏိုင္တဲ့ ၃ေခါက္ခ်ိဳး တံတားတစ္ခုကို သယ္ေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ အဆင့္ျမင့္တင္ခဲ့ပါတယ္။ MTU-20 မွာေတာ့ သံခ်ပ္ကာ ထုထည္ပိုမိုထူထဲလာျပီး အဆင့္ျမင့္ ကြန္ျပဴတာစနစ္မ်ား၊ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္မ်ားနဲ႔ တတိယႏိုင္ငံမ်ားကို တင္ပို႔ႏိုင္ဖို႕ အဓိက ဆြဲေဆာင္ထုတ္လုပ္ထားပါတယ္။ အဆိုပါ တံတားခင္းယာဥ္ေတြဟာ ယာဥ္အဖြဲ႕သား ၂ဦးမွ ၃ဦးထိသာ လိုအပ္ျပီး မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ သယ္ေဆာင္လာတဲ့ တံတားကို ခင္းေပးႏိုင္မွာျဖစ္ျပီး တပါတည္း ျပန္လည္ျဖဳတ္ယူ သယ္ေဆာင္သြားႏိုင္ပါတယ္။

MT-55A တံတားခင္းတင့္

 MTU-20 တံတားခင္းတင့္

MTU-72 တံတားခင္းတင့္

T-72 ကိုယ္ထည္ေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ တံတားခင္းယာဥ္ကေတာ့ MTU-72 ျဖစ္ျပီး၊ ဇီဝ၊ဓါတု၊ ဓါတ္ေရာင္ျခည္ဒဏ္ ခံႏိုင္တဲ့ သံခ်ပ္ကာ ကိုယ္ထည္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားပါတယ္။ အဆင့္ျမင့္ထားတဲ့ သထၳဳစပ္ေတြကို အသံုးျပဳထားလို႕ ပိုမိုေပါ့ပါးတဲ့ MTU-20 ပံုစံ ၃ေခါက္ခ်ိဳး တံတားတစ္ခုကို သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ၂မိနစ္အတြင္းမွာ ၂၀မီတာ ရွည္တဲ့ တံတားတစ္ခုကို ခင္းႏိုင္ျပီး ၁၀မိနစ္အတြင္းမွာ ျပန္ေခါက္သိမ္းႏိုင္ပါတယ္။ 

TMM-6 တံတားခင္းယာဥ္



BTRမ်ား၊ BMP မ်ားကဲ့သို႔ အေပါ့စား တင့္မ်ားအေနနဲ႔ တံတားထိုးယာဥ္အစား သစ္လံုးမ်ား၊ သံပိုက္လံုး အေသးမ်ားကို စုစီးထားတဲ့ ပိုက္လံုးအစည္းမ်ားကို ေျမာင္းမ်ားတြင္း ခ်ထားျပီး ေက်ာ္ျဖတ္ေလ့ရွိ
ၾကပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ပင္မတိုက္ပြဲဝင္တင့္မ်ားနဲ႔ ေရစီးရွိတဲ့ ေနရာမ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ရာမွာေတာ့ တံတားထိုးယာဥ္မ်ားကိုသာ အားကိုးရေလ့ရွိပါတယ္။လူလုပ္အတားအဆီး ေျမာင္းမ်ား မဟုတ္ပဲ သဘာဝ အတားအဆီးမ်ား ျဖစ္တဲ့ ေခ်ာင္းမ်ား၊ ျမစ္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ၾကရမွာေတာ့ တံတားထိုးယာဥ္ 
အၾကီးစားမ်ားကို အသံုးျပဳၾကရပါတယ္။ TMM အမ်ိဳးအစား စစ္ေျမျပင္ တံတားမ်ားဟာ ၇မီတာခန္႕ေထာက္တိုင္မ်ား ပါရွိျပီး ေရအနက္ ၅မီတာ အရွည္ မီတာ ၄၀မွ မီတာ၁၀၀ထိ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ေထာက္တိုင္ပါ တံတားမ်ား ခင္းႏိုင္ ျဖဳတ္သိမ္းႏိုင္ၾကပါတယ္။ ယာဥ္အဖြဲ႔သား ၂ဦးမွ ၃ဦးထိသာ လိုအပ္ျပီး ၾကာျမင့္ခ်ိန္ နာရီပိုင္းသာ ၾကာျမင့္ပါတယ္။ မီတာ ၁၀၀ထက္ ပိုတဲ့ အတားအဆီးကို ေက်ာ္ျဖတ္ရာမွာေတာ့ ယာဥ္၂စင္းမွ ၃စင္းထိ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ တန္ခ်ိန္ ၆၀ထိ ျဖတ္သန္းႏိုင္ျပီး သယ္ေဆာင္သည့္ ယာဥ္မ်ားကို သာမာန္ အၾကီးစား သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးယာဥ္မ်ားအစား စစ္ေျမျပင္သံုး အၾကီးစားယာဥ္မ်ားျဖင့္ အသံုးျပဳသည့္ TMM-6 တံတားခင္းယာဥ္မ်ားဟာ ရန္သူ႕ပစ္ခတ္မွဳေအာက္ႏွင့္ ညအခ်ိန္မ်ားပင္လ်င္ တံတားခင္းႏိုင္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္မားၾကပါတယ္။

 KMM တံတားခင္းယာဥ္

TMM အမ်ိဳးအစားမ်ားနဲ႔ ဆင္တူစြာ ေပါ့ပါးစြာ တည္ေဆာက္ထားတာကေတာ့ KMM အမ်ိဳးအစား တံထားထိုးယာဥ္ေတြျဖစ္ျပီး  ေရစီးသိပ္မသန္တဲ့ ေခ်ာင္းမ်ားနဲ႔ ရြံညြန္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ အဓိကထားတည္ေဆာက္ပါတယ္။ ခံႏိုင္ဝန္ ၁၅တန္မွ တန္၃၀သာ ရွိတာမို႔ ေျခလ်င္သံုး အေပါ့စားယာဥ္မ်ားႏွင့္ သာမာန္ ယာဥ္မ်ားကို ခ်ီတက္ရာမွာ လြယ္လင့္တကူ တြဲဖက္ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ သာမာန္ ၆x၆ ဘီးတပ္ယာဥ္ေပၚမွာ တင္ေဆာင္သြားႏိုင္ျပီး အင္ဂ်င္နီယာ အဖြဲ႕သား ၄-၅ဦးျဖင့္ နာရီဝက္ အတြင္း အရွည္ ၂၅-၄၀မီတာ ၊ ေရအနက္ ၅မီတာကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္တဲ့ တံတားတစ္ခုကို ခင္းႏိုင္ပါတယ္။

မီတာမ်ားစြာ က်ယ္ေျပာတဲ့ ေရျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ရန္ အတြက္ကေတာ့ အျခားေသာ တံတားထိုးယာဥ္ အၾကီးစားမ်ားကို အသံုးျပဳၾကရပါတယ္။

 ေရေပၚ တံတားမ်ား (Pontoon bridge) မ်ား ထိုးႏိုင္ရန္အတြက္ ေဗာ္ရာမ်ားကို ထရက္ကားမ်ားနဲ႔ သယ္ေဆာင္လာျပီး တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုကို တံထားထိုး ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ကာ ေရေပၚတံတားကို ခင္းႏိုင္ပါတယ္။ ေဗာ္ရာမ်ားမွာ ေရစီးကို ဆန္႔က်င္ တည္ထားႏိုင္ရန္ အင္ဂ်င္ပါေသာ ေဗၚရာမ်ား အင္ဂ်င္တပ္မထားေသာ ေဗၚရာမ်ား စသည္ျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ အလိုက္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ေဗၚရာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုၾကား ၇မီတာထိ အမ်ားဆံုး ျခားကာ အေပၚက တံတားခင္းစနစ္မ်ားျဖင့္ တံတားထိုးၾကရပါတယ္။ တံထားၾကမ္းႏွင့္ ေဗၚရာမ်ားကို လ်င္ျမန္စြာ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ေအာင္နဲ႔ ရန္သူတိုက္ခိုက္မွဳရွိလာပါကာ လ်င္ျမန္စြာ အစားထိုးႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ထားရွိရာ ေလ့က်င့္ထားသည့္ အင္ဂ်င္နီယာ တပ္ဖြဲ႕ျဖင့္ဆိုရင္ တစ္မိနစ္ကို မီတာ ၆မီတာႏုန္းျဖင့္ တံတားခင္းႏိုင္ ျပင္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

 PMP ေရေပၚတံတားထိုးယာဥ္မ်ား

 ေဗာ္ရာအတြက္ ယာဥ္အဖြဲ႕သားတစ္ဦး၊ တံတားခင္းအတြက္ ယာဥ္အဖြဲ႔သား ၂ဦးလိုအပ္ျပီး မီတာ ၁၀၀တိုင္းအတြက္ စစ္သည္ ၃ေယာက္မွ ၅ေယာက္ႏုန္းနဲ႕ တံတားခင္းႏိုင္ပါတယ္။ LPP အမ်ိဳးအစား တံတားမ်ားဟာ ၂၄တန္ထိ သာ ခံႏိုင္ျပီး ေျခလ်င္ႏွင့္ အေပါ့စား သံခ်ပ္ကာမ်ားသာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ တင့္တပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြက္ တန္၇၀ထိ ခံႏိုင္ေသာ TPP အမ်ိဳးအစား တံတားခင္း စနစ္မ်ားကို အသံုးျပဳၾကရပါတယ္။ ေဗၚရာမ်ား တံတားၾကမ္းခင္းမ်ား မလိုအပ္ေတာ့ပဲ ထို၂မ်ိဳးကို ေပါင္းစပ္ထားျပီး ျဖန္႔ခင္း ခ်ိတ္ဆက္လိုက္ရံုျဖင့္ ေရေပၚတံတား(ribbon bridge) အျဖစ္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ေသာ PMP အမ်ိဳးအစား ေရေပၚတံတားထိုး စနစ္မ်ားကို လက္ရွိအသံုးျပဳၾကပါတယ္။ သာမန္ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရး ယာဥ္ေပၚတြင္သယ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ PMP စနစ္မ်ားဟာ ေခါက္ထားခ်ိန္မွာ ၁မီတာ ၆ေပ ပတ္လည္သာရွိေပမယ့္ ျဖန္႕ခ်လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ၆.၆မီတာ ရွည္လ်ားတဲ့ ေရေပၚ တံတား အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ေရထဲမွာပင္ လြယ္ကူစြာ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ျပီး မီတာ ၄၀၀ထိ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါတယ္။ ခံဝန္အား တန္၆၀ထိရွိျပီး ယာဥ္အဖြဲ႕သား ၂၀ခန္႕ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။

 PMP ေရေပၚတံတားထိုးစနစ္ျဖင့္ ေလ့က်င့္ေနပံု

 ေရစီးသန္ျပီး မီတာ ၄၀၀ထက္ ပိုတဲ့ ျမစ္မ်ားကိုေတာ့ TPP အမ်ိဳးအစား ေရေပၚ တံတားစနစ္မ်ားနဲ႔ တြဲဖက္ကာ အသံုးျပဳႏိုင္သလို မီတာ ၁၀၀ထက္ ပိုတဲ့ ေက်ာ္ျဖတ္မွဳမ်ား အတြက္ကေတာ့ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ားနဲ႔ စက္တပ္ေဗာ္ရာမ်ား လိုအပ္ပါတယ္။ အဆိုပါ ribbon bridge အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုခ်င္း သို႔မဟုတ္  အတြဲမ်ားကို ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ သို႕မဟုတ္ TPP စနစ္ စက္တပ္ေဗာ္ရာမ်ားနဲ႔ တြဲဖက္ကာ ျမစ္ကူးယာဥ္အျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္ၾကပါေသးတယ္။ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း တံတားအျဖစ္ ခင္းကာ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ား ဆြဲယာဥ္မ်ား စက္တပ္ေဗာ္ရာမ်ားျဖင့္ မီတာမ်ားစြာ က်ယ္ေျပာျပီး ေရစီးသန္တဲ့ ျမစ္မ်ားကို ျဖတ္ကူးရာမွာ အဓိက အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ PMP စနစ္မ်ားရဲ့ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမွဳ အၾကမ္းခံႏိုင္မွဳနဲ႕ အသံုးျပဳရလြယ္ကူမွဳေၾကာင့္ တင့္မ်ားနဲ႔ တပ္ဖြဲ႕မ်ား ယာဥ္မ်ားကို လြယ္ကူစြာ ျမစ္ကူးစစ္ဆင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

GSP-55 တံတားထိုးယာဥ္
အျခားေသာ တံတားထိုးယာဥ္ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ PT-76 ကုန္းေရႏွစ္သြယ္သြား ယာဥ္ေပၚ အေျခခံကာ တည္ေဆာက္ထားေသာ GSP စနစ္ျဖစ္ျပီး ေရနက္ေသာ ေခ်ာင္းငယ္မ်ား၊ ရြံ႕ညြံမ်ားနဲ႔ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚႏွင့္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ကဲ့သို႔ ေဒသမ်ားတြင္ အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္ ထုတ္လုပ္ထားေသာ ယာဥ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ GSP-55 တြင္ ေဗၚရာတစ္ခုဆီ သယ္ေဆာင္ျပီး ၂စင္းတြဲကာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ ေခ်ာင္းလည္၊ ျမစ္လည္မွာ ၂စင္းတြဲလ်က္ ရပ္တန္႔တာ သယ္ေဆာင္လာေသာ ေဗာရာတစ္ခုဆီကို ျဖန္႕ခင္းလိုက္ျခင္းျဖင့္ အရွည္ ၁၂၀မီတာရွိျပီး ခံဝန္ ၅၂တန္ရွိေသာ ယာယီတံတားတစ္ခုကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ရႊံညြံထူထပ္ေသာ ေနရာမ်ားနဲ႔ မီတာ ၁၂၀ထက္ ေက်ာ္ေသာ ျမစ္ကူးစစ္ဆင္ေရးမ်ား အတြက္ တင့္ယာဥ္မ်ားကို သယ္ေဆာင္ကာ ျဖတ္ကူးေပးႏိုင္ပါတယ္။  ျမစ္ကူးစစ္ဆင္ေရး အတြက္ အသံုးျပဳေသာ တံတားခင္း စနစ္မ်ား အားလံုးဟာ ပင္လယ္ျပင္ ကမ္းတက္စစ္ဆင္ေရး အတြက္ ကမ္းထိုး တံတားမ်ား၊ သယ္ပို႔စနစ္မ်ား အျဖစ္လဲ အသံုးျပဳႏိုင္ေသာ စနစ္မ်ားျဖစ္ၾကျပီး ေလ့က်င့္မွဳမ်ားစြာလိုအပ္ျပီး
 ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသႏွင့္ ျမစ္ကူးစစ္ဆင္ေရးမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ရွိေသာ တပ္မေတာ္တိုင္းအတြက္ မရွိမျဖစ္ ေလ့က်င့္ပိုင္ဆိုင္ထားရမည့္ စနစ္မ်ားျဖစ္ၾကပါေၾကာင္း။  က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။  ။

အကူလက္ရံုး စက္ယႏၱရားမ်ား ၂

အပိုင္း ၁မွာ မိုင္းအတားဆီး ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ရန္ အသံုးျပဳတဲ့ ယႏၱရားေတြကို ေဖၚျပခဲ့ပါတယ္။ ခုအပိုင္း၂မွာေတာ့ အျခား လူလုပ္အတားအဆီးျဖစ္တဲ့ က်ံဳးမ်ားနဲ႕ အတားအဆီးမ်ားအပါအဝင္ သဘာဝေျမအေနအထား အတားအဆီးမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႕ အသံုးျပဳတဲ့ စစ္ေျမျပင္ အင္ဂ်င္နီယာသံုး ယႏၱရားမ်ားကို ေလ့လာမိသေလာက္ ေဖၚျပေပးမွာပါ။ စစ္ေျမျပင္ အင္ဂ်င္နီယာသံုး ယႏၱရားမ်ားဟာ သာမန္အရပ္သံုး ယႏၱရားမ်ားရဲ့ စြမ္းရည္ကို ရန္သူ႕ပစ္ခတ္မွဳ ဖိအားေအာက္မွာ ေပးစြမ္းႏိုင္ေအာင္ ျပဳျပင္ထားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ရန္သူ႕ပစ္ခတ္မွဳ မရွိတဲ့ ေနရာမ်ားမွာ သာမန္အရပ္ဖက္သံုး ယႏၱရားမ်ားကိုသာ အမ်ားဆံုး အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ရန္သူပစ္ခတ္မွဳရွိေနတဲ့ေနရာနဲ႔ (ႏူးကလိယ်လက္ႏွက္၊ ဓါတု၊ဇီဝ လက္ႏွက္မ်ား)အဆိပ္သင့္ေနရာမ်ားမွာေတာ့ အထူးျပဳလုပ္ထားတဲ့ စစ္ေျမျပင္ အင္ဂ်င္နီယာသံုး ယႏၱရားေတြကို အသံုးျပဳၾကရပါတယ္။ 

T-55 MARRS

 ေယ်ဘူယ်တာဝန္မ်ားအေနျဖင့္ လူလုပ္အတားဆီးမ်ားအျဖစ္ သာမာန္ တင့္မ်ားတက္ႏိုင္ေသာ ၄၅ဒီကရီထက္ မက္ေစာက္ေသာ ေလ်ာေစာက္မ်ားကို ျဖိဳခ်ရန္၊ ကြန္ကရိအတားအစီးမ်ားကို တြန္းဖယ္လမ္းေဖါက္ရန္ႏွင့္ တင့္မ်ားျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေသာ အက်ယ္ထက္ ပိုကာ တင့္တစ္စင္းလွဳပ္ရွားႏိုင္ေသာ အက်ယ္ထိ မေရာက္ေအာင္ စေကာစက တူးထားေသာ ေျမာင္းမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုအတားဆီးမ်ားဟာ တန္ဖိုး အနည္းဆံုးနဲ႔ အလြယ္ကူဆံုး အသံုးျပဳႏိုင္ေသာ တင့္အတားဆီးမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

အပိုင္း၁မွာ ေျပာခဲ့သလိုပဲ ရုရွားလုပ္ ယႏၱရားမ်ားကို အဓိကထား ေဖၚျပေပးမွာပါ။ 

T-55 MARRS သည္ T-55 တင့္ကားေပၚတြင္ အေျခခံတည္ေဆာက္ထားေသာ ဆယ္တင္ေရးယာဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ပ်က္ဆီးသြားေသာ တင့္မ်ားကို ဆြဲယူရန္ႏွင့္ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွ ဖယ္ရွားရန္ ထို႕အျပင္ လမ္းေျမညွိျခင္းႏွင့္ လူသတ္မိုင္းမ်ားကို ထိုးခြဲရွင္းလင္းရန္အျပင္ တင့္မ်ား ပံုဖ်က္ဖံုးကြယ္ျခင္းႏွင့္ အကာအကြယ္အတြက္ ကတုတ္က်င္းမ်ားကို တူးေပးရန္အသံုးျပဳပါတယ္။ ALT55 အမ်ိဳးအစားနဲ႔ အတူ ထြက္ရွိခဲ့ျပီး ေရဒီယိုသတၱိၾကြႏွင့္ ဓါတုလက္ႏွက္မ်ား ဒဏ္ခံႏိုင္ျခင္းမရွိေသးပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ တိုးတက္လာတဲ့ သံခ်ပ္ကာ တည္ေဆာက္မွဳကိုယ္ထည္ ပံုစံမ်ားကို အေျခခံကာ BTS-1,2,3,4,5 စတဲ့ ယာဥ္မ်ား ဆက္တိုက္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

 BTS-2

BTS-4 

BTS-5

BTS ယာဥ္မ်ားဟာ သံခ်ပ္ကာ ထုထည္ထူထဲလာျခင္း၊ လက္ႏွက္ငယ္မ်ား တပ္ဆင္ထားႏိုင္ျခင္း၊ မိုင္းဒဏ္ခံႏိုင္ျခင္းတို႕အပါအဝင္ ဟိုက္ေဒါလစ္စနစ္သံုး မခ်ီ စနစ္မ်ားတပ္ဆင္လာႏိုင္ျပီး ေရျပင္ျဖတ္ေက်ာ္နိုင္စြမ္းပါ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ယေန႔တိုင္ အသံုးျပဳေနဆဲ T55 မ်ိဳးဆက္ ကေတာ့ IMR ျဖစ္ျပီး ဒိုဇာသြားကို အတည့္ေသာ္လည္းေကာင္း “V” ပံုစံေသာ္လည္းေကာင္း ၂မ်ိဳးသံုးႏိုင္သည့္အျပင္ ကရိန္းလက္တံျဖင့္ပင္ အကူမလိုပဲ မခ်ီျခင္း၊ ခ်ိတ္ဆက္ျခင္း၊ ေရႊ႕ေျပာင္းဆြဲယူျခင္း စသည္တို႔ ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ 

IMR-2 ႏွင့္ IMR-72 အင္ဂ်င္နီယာသံုး ယႏၱရားမ်ား 

IMR-2 ကေတာ့ T-72 ကိုယ္ထည္ေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားျပီး ေရဒီယိုသတၱိၾကြေနရာမ်ားနဲ႕ ညစ္ညမ္းေနရာမ်ားမွာ အထူးအသံုးတည့္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။ V ပံုစံေသာ္လည္းေကာင္း ရိုးရိုး ေျမထိုးပံုစံေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳျပင္ႏိုင္တဲ့ ဒိုဇာအျပင္ ၅-၁၁ တန္အထိ မခ်ီႏိုင္တဲ့ ကရိန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေျမသယ္ ေျမတူးစက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို စစ္ဆင္ေရးကိုလိုက္လို႕ ေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မိုင္းရွင္းစနစ္မ်ားကိုလဲ တပ္ဆင္ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေဖၚျပပါ ယာဥ္ေတြဟာ IRM လို တိုင္းတာေရးယာဥ္ေတြနဲ႔ တြဲဖက္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ၾကရတာျဖစ္ျပီး၊ လက္ႏွက္ငယ္တပ္ဆင္လာႏိုင္မွဳ၊ မီးခိုးမိုင္းကာစနစ္မ်ား တပ္ဆင္ႏိုင္မွဳ၊ ေရဒီယုိဆက္သြယ္ေရးစက္မ်ား တပ္ဆင္ထားႏိုင္မွဳေပၚ အေျခခံကာ ရန္သူခ်ိန္းေျခာက္ထားႏိုင္သည့္ အေျခအေနတစ္ခု အထိ တာဝန္းထမ္းေဆာင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

 BTR-3 အေျခခံ အင္ဂ်င္နီယာသံုးယာဥ္

BTR ကဲ့သို႕ သံခ်ပ္ကာ ယာဥ္မ်ားတြင္လည္း အင္ဂ်င္နီယာသံုး ယာဥ္မ်ားရွိျပီး BTR-60 ကို အေျခခံေသာ MTR-2 ယာဥ္၊ BTR-70ႏွင့္ 80 တို႕ကို အေျခခံေသာ ယာဥ္မ်ားလဲ ထုတ္လုပ္ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ BTR3 ကို အေျခခံေသာ စစ္ေျမျပင္ ဆယ္တင္ေရးယာဥ္အျဖစ္ BTR-3E ARV ကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ BTR-4 တြင္ BTR-4K အျဖစ္ ထုတ္လုပ္အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ BMP ကဲ့သို႕ အေပါ့စား တင့္အမ်ိဳးစားမ်ားတြင္လဲ BREM-2 ကဲ့သို႕ အမ်ိဳးအစားမ်ား ထုတ္လုပ္ထားရွိျပီး လမ္းရွင္းျခင္း၊ မိုင္းရွာျခင္း၊ ဆြဲယူျခင္း၊ ဆယ္တင္ျခင္း အပါအဝင္ ကတုတ္မ်ားတူးျခင္း၊ အတားအဆီးမ်ားခ်ထားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ရန္ ေလေၾကာင္းခ်ီ၊ ၾကည္းေၾကာင္းခ်ီ သံခ်ပ္ကာ တပ္မ်ားႏွင့္ တပါတည္း ပူးတြဲကာ ခ်ီတက္ေလ့ရွိၾကပါေသးတယ္။ 

BTR-4 အေျခခံ အင္ဂ်င္နီယာသံုးယာဥ္

 BREM-2 အင္ဂ်င္နီယာသံုးယာဥ္

ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဆယ္တင္ေရးနွင့္ တည္ေဆာက္ေရး ယႏၱရားမ်ားကို သည္းျခားဆီ တည္ေဆာက္ေလ့ရွိေသာ္လည္း ဆိုဗီယက္ေခတ္ ႏွင့္ အေရွ႕အာရွ တည္ေဆာက္ပံုမ်ားတြင္ ေဆာက္လုပ္ေရး ယႏၱရားမ်ားကို ဆယ္တင္ေရး ယာဥ္မ်ားတြင္သာ တြဲဖက္ တပ္ဆင္ေလ့ရွိတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အျခား ေဆာက္လုပ္ေရး ယႏၱရားမ်ားကိုေတာ့ သာမာန္ အရပ္ဘက္သံုး ယႏၱရားမ်ားကဲ့သို႕သာ တည္ေဆာက္ေလ့ရွိျပီး အကာကြယ္ႏွင့္ ရန္သူ႕လက္လွမ္းမမွီရာတြင္သာ အသံုးျပဳၾကေလ့ရွိတယ္္။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစခင္ဗ်ား။   ။

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သံုး ဆယ္တင္ေရးတင့္ ပံုစံငယ္မ်ား

အကူလက္ရံုး စက္ယႏၱရားမ်ား ၁

BMR-3

ယႏၱရားတပ္မ်ားရဲ့ တိုက္ခိုက္ေရး ယာဥ္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ပင္မတိုက္ပြဲဝင္တင့္ကားမ်ား၊ အေပါ့စားတင့္ကားမ်ား၊ သံခ်ပ္ကာ တိုက္ခိုက္ေရးယာဥ္မ်ား၊ သံခ်ပ္ကာ လူသယ္ယာဥ္မ်ား၊ အေျမာက္ပစ္ကူေပးယာဥ္ေတြ၊ ဒံုးတင္ယာဥ္ေတြ၊ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးယာဥ္ေတြ၊ ေရဒါေတြ စတာေတြကို ရည္မွန္းခ်က္ကို ခ်ီတိုက္ တိုက္ခိုက္ႏိုင္ေအာင္ အကူအညီေပးရတဲ့ စစ္ယာဥ္ေတြ အေၾကာင္းကို ေဖၚျပေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ သည္ထဲမွာ တံတားခင္းယာဥ္ေတြ၊ ျမစ္ကူးယာဥ္ေတြ၊ ေရဒါကာကြယ္ေရးေတြစနစ္ေတြ၊ ျပင္ဆင္ဆယ္တင္ေရးယာဥ္ေတြနဲ႕ မွိဳင္းရွင္းယာဥ္ေတြပါဝင္ပါတယ္။ 

 တင့္ဖ်က္ မိုင္း အမ်ိဳးအစားေပါင္းမ်ားစြာရွိျပီး မိုင္းတစ္လံုးဟာ တင့္ကားတစ္စင္းကို ေကာင္းေကာင္းဒုကၡေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေဒၚလာသန္းခ်ီတန္တဲ့ တင့္နဲ႔စစ္ယာဥ္တစ္စင္းစာ တန္ဖိုးဟာ မိုင္းကြင္း ၂ကြင္း ၃ကြင္းစာ ခင္းထားႏိုင္ပါတယ္။ မိုင္း အမ်ိဳးအစားေပၚလိုက္လို႕ အဆ၂၀၀ကေန အဆ တစ္ေထာင္ေလာက္ထိကြာတတ္တာမို႕ မိုင္း အလံုးရာခ်ီခင္းထားလို႕ ရန္သူ႕တင့္တစ္စင္း ထိခိုက္သြားရင္ အရင္းေက်တယ္လို႕ ဆိုႏိုင္မွာပါ။ တန္ဖိုးနဲသေလာက္ အဖ်က္စြမ္းအားနဲ႕ ခ်ိန္းေျခာက္အားေကာင္းလွတဲ့ တင့္ဖ်က္ မိုင္းေတြနဲ႕ မိုင္းကြင္းေတြဟာ တင့္နဲ႕သံခ်ပ္ကာအပါအဝင္ ယႏၱရားတင္တပ္ေတြအတြက္ အဓိက အဟန္႕အတားျဖစ္ပါတယ္။ ရန္သူ႕ပစ္ကြင္းေအာက္ မဟုတ္တဲ့ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚက မိုင္းအတားအဆီးေတြ၊ ရန္သူျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ဖို႕ ဒါမွမဟုတ္ အျခားရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ တိုက္ခိုက္ဖို႕ ထားတဲ့မိုင္းေတြ အပါအဝင္ အခိုင္အမာ ခံစစ္မွာထားရွိတဲ့ ရန္သူ႕ပစ္ကြင္းေအာက္က မိုင္းကြင္းေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ဖို႕ တင့္နဲ႕ သံခ်ပ္ကာတပ္ေတြ အတြက္ မိုင္းရွာ၊ မိုင္းရွင္းယာဥ္ေတြ တြဲဖက္ အသံုးျပဳဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သံုး စစ္ယာဥ္ေတြဟာ ရုရွားနဲ႕ တရုတ္လုပ္ သံခ်ပ္ကာေတြ ျဖစ္လို႕ ရုရွားလုပ္ အဆိုပါ ယာဥ္ေတြကို လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေလ့လာတင္ျပလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ 

DIM မိုင္းရွာစနစ္

မိုင္းေတြရဲ့ ပထမဦးဆံုးေသာ ျခိန္းေျခာက္ထားနိုင္မွဳဟာ မျမင္ႏိုင္ မသိႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ ပုန္းကြယ္ေစာင့္ေနမယ့္ မိုင္းေတြကို ရွာဖို႕ မွိဳင္းရွာစက္ေတြလိုပါတယ္။ မိုင္းရွာေခြးေတြ၊ လက္ကိုင္မိုင္းရွာစက္ေတြနဲ႕ ရအေသးစိတ္ ပိုက္စိတ္တိုက္ရွာေဖြတာဟာ အေသခ်ာဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ ခ်ီတက္ေနတဲ့ အဟုန္ကို အဓိက ထားရတဲ့ ယႏၱရားတပ္ဖြဲ႕ေတြ အဖို႕ အျခားမိုင္းရွာစနစ္လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိုင္းရွာစနစ္ေတြကို ယႏၱယားေတြနဲ႕ တြဲဖက္ အသံုးျပဳလာပါတယ္။ ေရွ႕ေျပးယာဥ္ေတြ၊ ကင္းေထာက္ယာဥ္ေတြေရွ႕မွာ အလြယ္တစ္ကူ တပ္ဆင္ႏိုင္တဲ့ မိုင္းရွာ စက္ေတြရွိသလို၊ သီးသန္႕ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ မိုင္းရွာအေထာက္ကူအျပဳ ယာဥ္ေတြလဲရွိပါတယ္။

Husky DIM

 DIM လို႕ အလြယ္တကူေခၚဆိုတဲ့ မိုင္းရွာစက္ဟာ တင့္ဖ်က္ေတြသာမက လူသတ္မိုင္းေတြကိုပါ ရွာေဖြေပးႏိုင္တဲ့ ကိရိယာပါ။ သံခ်ပ္ကာကားငယ္ေတြ၊ စစ္သံုးယာဥ္ေတြ၊ ဂ်စ္ကားေတြေရွ႕မွာ အလြယ္တကူတပ္ဆင္ႏိုင္ျပီး တစ္မီတာ အတြင္းက လူသတ္မိုင္းနဲ႕ သာမန္ တင့္ဖ်က္မိုင္းေတြကို ရွာေဖြေပးနိုင္ပါတယ္။ လမ္းေဘးေထာင္ ဗံုးေတြနဲ႕ ေလဆာစနစ္သံုး တင့္ေတြကိုေတာ့ ၂မီတာခြဲေလာက္ကတည္းက ရွာေပးႏိုင္ပါတယ္။ မီတာဝက္ အတြင္းမွာေတာ့ ေျမေအာက္ ၁၀လက္မကေန တစ္ေပအတြင္း ျမဳပ္ထားမဲ့ လ်ပ္စစ္သံလိုက္ မိုင္းေတြကို ေထာက္လွမ္းႏိုင္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ၇မိနစ္သာလိုအပ္ျပီး မ်ားေသာအားျဖင့္ အေပါ့စား ယာဥ္ငယ္ေတြနဲ႕ တြဲဖက္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ေတာက္ေလ်ာက္ မိုင္းရွာေပးႏိုင္ခ်ိန္ နာရီဝက္သာရွိတာမို႕ အားနည္းခ်က္ရွိေနဆဲပါ။

 

IRM "Zhuk"

IRM "Zhuk" လို႕ေခၚတဲ့ မိုင္းရွာစနစ္ကေတာ့ မိုင္းရွာစနစ္သီးသန္႕မဟုတ္ပါဘူး။ BMP-1 အေပၚမွာအေျခခံထားတဲ့ ကုန္းေရ၂သြယ္သြား အဂ်ၤင္နီယာသံုး စစ္ယာဥ္ျဖစ္ျပီး တိုင္းတာမွဳ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕အတူ မိုင္းရွာျခင္းကိုပါ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တာပါ။ ယာဥ္ရဲ့ေရွ႕မွာ သာမန္မိုင္းရွာစက္ျဖစ္တဲ့ IMP-2 စနစ္ကို အလြယ္တကူတပ္ဆင္ႏိုင္သလို၊ RVM-2M တို႕လို အဆင့္ျမင့္ ေရဒီယိုလွိဳင္းသံုး စနစ္ေတြနဲ႕ ျမစ္တြင္းနဲ႕ ေသာင္စပ္ေတြမွာ ေထာင္ေျခာက္ဆင္ထားတဲ့ ရန္သူ႕မိုင္းေတြကို ရွာေဖြႏိုင္မယ့္ RshM2 ျမစ္တြင္းမိုင္းရွာေဖြေရး စက္ေတြကိုပဲ လိုသလို ေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ တံတားခင္းတာ၊ ေျမအေပ်ာ့အမာသံုးသပ္တာ၊ ေရအတိမ္အနက္ ေထာက္လွမ္းတာ အပါအဝင္ အင္ဂ်င္နီယာသံုး တုိင္းတာနည္းစနစ္မ်ားကို မ်ားစြာ အေထာက္အကူေပးႏိုင္ပါတယ္။

ပံုမွန္အားျဖင့္ ဆိုရင္ေတာ့ မိုင္းကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိတာနဲ႕ မိုင္းရွင္းလင္းေရး အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ရွင္းလင္းတာ၊ ေဖါက္ခြဲဖ်က္ဆီးလိုက္တာ ခ်ီတက္ႏိုင္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း စနစ္တက် မိုင္းကြင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ မိုင္းအမ်ိဳးအစားေတြကို ေရေႏွာထားတဲ့ သတ္ကြင္းမိုင္းကြင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျမာက္၊ ေလယာဥ္ စတာေတြနဲ႕ က်ဲခ် ခင္းထားတဲ့ မိုင္းကြင္းေတြကို ခ်ီစစ္အဟုန္ မရပ္တန္႕ေစပဲ သို႕မဟုတ္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ နဲႏိုင္သမွ်နဲနဲနဲ႕ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ဖို႕ မိုင္းရွင္းလင္းေရး  မိုင္းကြင္းဖ်က္ဆီးေရး လက္ႏွက္ေတြ လိုအပ္လာပါတယ္။ 

UR-3

UR-83 လို႕ေခၚတဲ့ မိုင္းကြင္းရွင္းလင္းေရး ေရာ့ကတ္စနစ္ဟာ အေလးခ်ိန္ ၁၈၀၀ကီလိုဂရမ္ ယမ္းၾကိဳးကို မီတာ၁၂၀-၄၀၀ထိ ပစ္ခတ္ျပီး ေဖါက္ခြဲေစတဲ့ စနစ္ပါ။ အဲသည္စနစ္ကေန အလ်ား မီတာ ၁၀၀ အက်ယ္ ၆မီတာ ရွိတဲ့ မိုင္းရွင္းျပီးသား လမ္းကို ရရွိေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ျပင္ဆင္ခ်ိန္ တစ္နာရီခြဲေလာက္ထိ လူအင္အား ၅၀ေက်ာ္ေလာက္က ျပင္ဆင္ၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ UR83P(УР-83П); UZ3(УЗ-3);UZ3R(УЗ-3Р);ZRP2 (ЗРП-2) စသည္ျဖင့္ မ်ိဳးခြဲေတြရွိပါတယ္။

UR-77

အဲဒီစနစ္ကို ယာဥ္တင္အေနနဲ႕ ျပဳျပင္ထားတဲ့ စနစ္ေတြကေတာ့ BMP-1 သံခ်ပ္ကာယာဥ္ကို အသံုးျပဳထားတဲ့ UR-77 နဲ႕ UR-07 တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ UR-77 မွာ အဆင္သင့္ ျပင္ျပီးသား ယမ္းၾကိဳးေရာ့ကတ္ ၂ခုကို တစ္ပါတည္း သယ္ေဆာင္ႏိုင္ျပီး PSM67 ဒါမွမဟုတ္ PSM77 မိုင္းရွင္းစနစ္ကို သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ မီတာ ၂၀၀ကေန ၃၅၀ အကြာထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး အရွည္ မီတာ ၉၀၊ အက်ယ္ ၆မီတာရွိတဲ့ မိုင္းရွင္းလမ္းကို ရရွိွမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ၃မိနစ္သာလိုအပ္ျပီး ျပန္လည္ျဖည့္တင္းဖို႕ မိနစ္၃၀ေလာက္ လိုအပ္ပါတယ္။ ယာဥ္အဖြဲ႕သား ၃ဦးနဲ႕ မိုင္းရွင္းလင္းေရး ေဆာင္၇ြက္ႏိုင္ပါတယ္။

UR-07

 UR-07 ကေတာ့ ေခတ္မီ စနစ္ေတြ တပ္ဆင္ထားတဲ့ BMP-3သံခ်ပ္ကာ မ်ိဳးကြဲတစ္ခုျဖစ္ျပီး ယာဥ္အဖြဲ႕သား ၂ဦးတည္းနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ PSM06 စနစ္သံုး မိုင္းရွင္းစနစ္ဟာ မီတာ ၃၄၀အရွည္ ရွိတဲ့ မိုင္းရွင္းလမ္းကို ရရွိႏိုင္ပါတယ္။ PSM07 ကေတာ့ မီတာ ၇၀၀ကေန ၁၀၀၀ထိ ရရွိေစႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ၂၀၀၉ခုႏွစ္မွ စတင္ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ အဆင့္ျမင့္ စနစ္တစ္မ်ိဳးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သည္ မိုင္း၇ွင္းလမ္း ရျပီဆိုတာနဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာသံုး(armored engineer tractor) ေတြ ဘူဒိုဇာတပ္ထားတဲ့ သံခ်ပ္ကာယာဥ္ေတြ ဦးေဆာင္ျပီး မိုင္းရွင္းလမ္းကေန ျဖတ္သန္းနိုင္ၾကပါတယ္။

engineer tractor

ရန္သူ႕တိုက္ရိုက္ပစ္ကင္းလြတ္ရာ ဒါမွမဟုတ္ ရန္သူကို ပစ္အားနဲ႕ ဖိနိပ္ထားႏိုင္တဲ့ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စစ္ဆင္ေရးေတြမွာ အသံုးျပဳၾကတဲ့ အထက္ပါ မိုင္းရွင္းစနစ္ေတြဟာ မိုင္းကြင္းေနရာ အတိအက်သိထားမွသာ အဆင္ေျပမွာျဖစ္ျပီး ရန္သူ႕ကို အရွိန္အဟုန္နဲ႕ အလစ္အငိုက္စစ္ဆင္ဖို႕ အတြက္ကိုေတာ့ မလြယ္ကူလွပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ သံခ်ပ္ကာ တိုက္ယာဥ္ေတြရဲ့ ေရွ႕ကေန ျဖဳတ္ႏိုင္တပ္ႏိုင္တဲ့ မိုင္းရွင္းစက္ေတြကို တပ္ဆင္ကာ စစ္ဆင္ႏိုင္သလို၊ မိုင္းရွင္းေဖါက္ခြဲေရး ယာဥ္ေတြ အကူအညီနဲ႔လဲ စစ္ဆင္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ 

KMT-7 on T-72

KTM-6, KTM-7, KTM-8 စတဲ့ တင့္ကားေရွ႕မွာ အလြယ္တကူ ျဖဳတ္ႏိုင္တပ္ႏိုင္တဲ့ မွိဳင္းရွင္း ဒလိမ့္ေတြကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ KTM -6ဟာ ကနဦး ထြက္ရွိတဲ့စနစ္ျဖစ္ျပီး KTM-7 ကေတာ့ အသံုးအမ်ားဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ KTM-8 ကေတာ့ ထူးျခားတဲ့ ေျမမ်က္ႏွာျပင္နဲ႕ ေျမသားထုကိုလိုက္ျပီး စူးေတြ ေကာ္ေတြ တပ္ဆင္ႏိုင္တဲ့စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ TMS-S ကေတာ့ ေျမျပင္ကို အျပည့္ဘီးလွိမ့္တဲ့စနစ္ျဖစ္ျပီး အသံုးျပဳမွဳနဲပါးတဲ့ ဖြံျဖိဳးဆဲ စနစ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ မွိဳင္းရွင္း ဒလိမ့္ေတြဟာ T-55, T-62 လိုတင့္ကားေတြကေနစလို႕ T-72, T90လို တင့္ကားေတြ၊ BMP-1, BMP-3 စတဲ့အေပါ့စားယာဥ္ေတြနဲ႕ပါ တြဲဖက္ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ သည္ဒလိမ့္ေတြဟာ ဒလိမ့္ေတြခ်ည္း သက္သက္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ တင့္ကားရဲ့ေရွ႕ တစ္မီတာေလာက္ကေန တင့္ကားရဲ့ တုန္ခါမွဳနဲ႕ တင့္ကားဆီကနဲ႕အလားတူစြာ ေရဒီယိုသံလိုက္လွိဳင္းေတြ ထုတ္ေပးတဲ့သည္စနစ္ဟာ ဒလိမ့္တံုးေတြ မိုင္းေပၚမေရာက္ခင္ မီတာဝက္ေလာက္မွာ ေပါက္ကြဲေစတာပါ။ ေလဆာေရာင္ျခည္သံုး နဲ႕အေဝးထိမ္း မိုင္းေတြ မပါဝင္တဲ့ မိုင္းကြင္းေတြကို အရွိန္အဟုန္နဲ႕ ျဖတ္ေက်ာ္ရာမွာ အင္မတန္ အသံုးဝင္တဲ့ စနစ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ တင့္ယာဥ္ရဲ့ ေဘးတစ္ဘက္ ၃မီတာေလာက္ထိ ထိေရာက္တာမို႕ ယာဥ္ျဖတ္သြားလာရာမွာ အက်ယ္ ၁၂မီတာခန္႕ မွိဳင္းရွင္းလမ္းကို ရရွိေစမွာျဖစ္ျပီး ရန္သူ႕ပစ္အားေအာက္ကေန တိုက္ရိုက္ေဖါက္ဝင္ႏိုင္မယ့္ စနစ္လဲျဖစ္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း မိုင္းအလံုးေရ ဆယ္ဂဏန္းထက္ ပိုလာခဲ့ရင္ေတာ့ စနစ္ကို လဲေပးဖို႕ လိုအပ္ျပီး အခ်ိန္ နာရီဝက္ေလာက္သာ လိုမွာျဖစ္ပါတယ္။

BMR-3M with TMS

အဆိုပါစနစ္ကို ယာဥ္အေနနဲ႕ သီးသန္႕ထုတ္လုပ္တာကေတာ့ BMR-3 (T-72) နဲ႔ BMR-3M (T-90) တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ T-62, T-55 နဲ႔ BMP ေတြမွာလဲ ၎စနစ္သံုး ယာဥ္အမ်ိဳးအစားေတြ ရွိၾကပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ေခတ္မီလာတဲ့ မိုင္းခင္းစနစ္ေတြနဲ႕ အေဝးထိမ္းစနစ္ေတြ ထြန္းကားလာတဲ့ အတြက္ မိုင္းကြင္းနဲ႕ မိုင္းအတားအဆီးေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ရာမွာ မိုင္းကိုသာ အဓိကထားမေနေတာ့ပဲ ေရဒီယိုလွိဳင္းႏုန္းေတြ၊ အဆင့္ျမင့္ တုန္ခါႏုန္းထုတ္လႊင့္စက္ေတြ သံုးျပီး မိုင္းေတြကို တျပိဳင္တည္းရွင္းလင္းႏိုင္ဖို႕ မိုင္းရဲ့ စနက္တံမွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ တုန္ခါႏုန္းတိုင္းတာစနစ္၊ လ်ပ္စစ္သံလိုက္စနစ္၊ ေရဒီယုိလွိဳင္းစနစ္စတာေတြကို ဖိဖ်က္ႏိုင္ဖို႕ Jamming စနစ္ေတြကိုပါ စမ္းသပ္လ်က္ရွိေနၾကပါတယ္။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ စစ္လက္နက္ျဖည့္တင္းျခင္း အပိုင္း-၁

(ကိုရဲမိုး၏ တပ္မေတာ္ စစ္လက္နက္ျဖည့္တင္းမႈဆိုင္ရာ ပိုစ့္အား ကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေဖာ္ျပခြင့္ေပးသည့္ ကိုရဲမိုးအား ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိေၾကာင္းပါ..။) 

၂၂ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း တပ္မေတာ္ ကို တကယ္တည္ေဆာက္ခဲ့သလား…


 ဒီေမးခြန္းမွာ ပထမဆုံးစျပီးရွင္းျပရမယ့္ အခ်က္ကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတိုင္မီ တပ္မေတာ္ရဲ ့အေျခအေနနဲ ့
၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း တပ္မေတာ္ရဲ ့အေျခအေနပဲ ျဖစ္ပါတယ္…

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတိုင္မီက တပ္မေတာ္ ရဲ ့အင္အားဟာ တိုက္ခိုက္ေရး တပ္မ ၈ခု နဲ ့ တပ္ဖြဲ ့၀င္ ၂သိန္း မျပည့္တျပည့္သာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အတိအက် ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၾကည္းတပ္မွာ ၁၈၄,၀၂၉ ေယာက္၊
ရတပ္မွာ ၈,၀၆၅ ေယာက္ နဲ ့ ေလတပ္မွာ ၆, ၅၈၇ ေယာက္ တို ့ျဖစ္ပါတယ္..။တပ္ဆင္ထားတဲ ့လက္နက္၊ စစ္ယာဥ္ေတြဟာလဲ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ က သံုးခဲ့တဲ ့ လက္နက္အမ်ိဳးအစား အမ်ားစု နဲ ့ ၁၉၆၀ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာ ထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ ့လက္နက္အမ်ိဳးအစား တစ္ခ်ိဳ ့သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္သြယ္ေရး စနစ္ နဲ ့ေထာက္ပ့ံ ပို ့ေဆာင္မွဳ စနစ္ေတြဟာ အရြယ္အစားေသးငယ္တဲ ့ စစ္ဆင္ေရး မ်ိဳးေတြကိုသာ
 ေထာက္ပံ ့နိူင္စြမ္းရွိျပီး ေရတပ္ဟာ ျမစ္တြင္း နဲ ့ကမ္းေျခေစာင့္ စစ္ေရယာဥ္ အနည္းငယ္ကိုသာ ပိုင္ဆိုင္ ပါတယ္...။ ေလတပ္ဟာ လဲ ေျမျပင္တပ္ဖြဲ ့မ်ားကို သာ အေထာက္အပံ ့ေပးနိူင္စြမ္းရွိျပီး အင္အားနည္းပါးလြန္းလွပါတယ္...။

ဒါေပမယ့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးမွာေတာ့ ေခတ္သစ္ တပ္မေတာ္ တစ္ခုရဲ ့ အနာဂတ္ဟာ စတင္ ပံုေလာင္း သြန္းဆစ္လို ့ ခံရျပီ ျဖစ္ပါတယ္..။ တပ္မေတာ္ အေနနဲ ့ ပထမဆံုး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို ့ၾကိဳးစားတာကေတာ့ ကာကြယ္ေရး သိပံၸ နဲ ့ နည္းပညာ ဆိုင္ရာ အေဆာက္အအံုေတြ ျဖစ္ပါတယ္..။

တပ္မေတာ္ထုတ္ လက္နက္ငယ္မ်ား
၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာနိူင္ငံ အလယ္ပိုင္း ေဒသအခ်ိဳ ့က တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးပစၥည္း စက္ရုံေတြဟာ တပ္မေတာ္ရဲ ့လက္ရွိ အသံုးျပဳေနတဲ ့အေနာက္ဂ်ာမဏီ ဖက္စပ္ ၇.၆၂ မီလီမီတာ က်ည္သံုး
G3 ေမာင္းျပန္ရုိင္ဖယ္ေတြ ကို အစား ထိုး နိူင္ဖို ့အတြက္ ၅.၅၆ မီလီမီတာ က်ည္သံုး ေမာင္းျပန္ရုိင္ဖယ္ အသစ္တစ္မ်ိဳး နဲ ့ေျခလွ်င္တပ္သုံး လက္နက္မ်ိဳးစံုတို ့ကို အၾကီးအက်ယ္ စတင္ စမ္းသပ္ေနၾကပါတယ္..။
လက္နက္ပံုစံ အသစ္ေတြဟာ ၁၉၉၅ ႏွစ္ဦးမွာ စတင္ ထုတ္လုပ္တဲ ့အဆင့္ကို ေရာက္ရွိလာျပီး
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္မွာေတာ့ တပ္မေတာ္ တစ္ခုလံုးက တိုက္ခိုက္ေရးတပ္မေတြကို စတင္ လွဲလွယ္တပ္ဆင္ ပါေတာ့တယ္..။ အဲဒီ လက္နက္ေတြကေတာ့ တပ္မေတာ္မွာ လက္ရွိအသံုးျပဳေနတဲ ့
MA series ေမာင္းျပန္ရုိင္ဖယ္မ်ား၊ စက္ေသနတ္မ်ား ၊ ေမာ္တာမ်ား ၊ေလာင္ခ်ာမ်ား ၊ မိုင္းမ်ား အစရွိတဲ ့လက္နက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္...။

တပ္မေတာ္ထုတ္ ပုခံုးထမ္းေလာင္ခ်ာ
 
တင့္ႏွင့္ သံခ်ပ္ကာတပ္ဆိုင္ရာ
အလားတူ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာပဲ တပ္မေတာ္ ရဲ ့ သံခ်ပ္ကာတပ္ဖြဲ ့ေတြဟာ ေခတ္မီတိုက္ခိုက္ေရး သံခ်ပ္ကာယာဥ္ေတြကို စတင္ လက္ခံရရွိပါတယ္။ ျပည္ပ ကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာ ၀က္ဘ္ဆိုဒ္ေတြရဲ ့အဆိုအရ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေက်ာ္ အတြင္းမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ဟာ-

T-72S ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ၁၃၉ စီး …. ( ယူကရိန္း ၊ ရုရွား )
Type-59D ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ၂၈၀ စီး + …. ( တရုတ္ )
Type-69 II ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ၁၉၀ စီး + … ( တရုတ္ )
Type-80 ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ( ×× ) စီး ( တရုတ္ )
Type-85 ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ( ×× ) စီး ( တရုတ္ )
T-55 ပင္မ တိုက္ပြဲ၀င္ တင့္ ( ×× ) စီး ( အိႏိၵယ )
Type-63 အေပါ့စား တင့္ ၁၅၀ စီး + ….. ( တရုတ္ )
BTR-3U IFV သံခ်ပ္ကာ တိုက္ယာဥ္ ၁၀၀၀ စီး + ….
( ယူကရိန္း ႏွင့္ ဖက္စပ္ ျပည္တြင္းတြင္ ထုတ္လုပ္သည္ )


T-72S ပင္မတိုက္ပြဲဝင္တင့္ကား

 Type-63 အေပါ့စားတင့္ကား


Type-85 APC သံခ်ပ္ကာ လူသယ္ယာဥ္ ၂၅၀ စီး …. ( တရုတ္ )
Type-90 APC သံခ်ပ္ကာ လူသယ္ယာဥ္ ၂၄၀ စီး …. ( တရုတ္ )
EE-9 Cascavel AFV သံခ်ပ္ကာတိုက္ယာဥ္ ၁၄၀ စီး … ( ဘရာဇီး )
AML-90 Armoured Cars ( ×× ) စီး … ( ေတာင္အာဖရိက )
72 MAV -1 IFV သံခ်ပ္ကာ တိုက္ယာဥ္ ( ×× ) ( ျပည္တြင္းထုတ္ ) ...
တို ့ကို လက္ခံ ရရွိခဲ ့တယ္လို ့ ဆိုပါတယ္...။

အေျမာက္ႏွင့္ ဒံုးတပ္ဖြဲ႔ဆိုင္ရာ
ဒါေပမယ့္ အၾကီးမားဆံုး ေျပာင္းလဲသြားတာကေတာ့ အေျမာက္တပ္ဖြဲ ့ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေျမာက္တပ္ဖြဲ ့ဟာ
၁၉၉၀ ႏွစ္ဦးပိုင္းက စတင္ျပီး ၁၅၅ မမ နဲ ့ ၁၂၂ မမ ေဟာင္၀ဇ္ဇာ အေျမာက္မ်ား အပါအ၀င္ MLRS အတြဲလိုက္ ဒံုးပစ္ စနစ္မ်ား၊ ရာေပါင္းမ်ားစြာ ရွိတဲ ့ အေျမာက္ ၊ စိန္ေျပာင္းမ်ားကို စတင္ တပ္ဆင္ အဆင့္ျမွင့္တင္ လာပါတယ္..။ အဲဒီထဲမွာ အစၥေရး ၊ တရုတ္ ၊ ရုရွား နဲ ့ ေျမာက္ကိုရီးယား နိူင္ငံထုတ္ လက္နက္ေတြ အဓိက ပါ၀င္တယ္လို ့လဲ ဆိုပါတယ္...။

၁၅၅မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာအေျမာက္ႀကီး
 
၁၂၂မမ အတြဲလိုက္ ဒံုးပစ္ယာဥ္

အေျမာက္တပ္ဖြဲ ့ ရဲ ့ေအာက္မွာ ဒံုးတပ္ရင္းမ်ား စတင္ဖြဲ ့စည္းလာျပီး ျပည္ပ စစ္လက္နက္ဆိုင္ရာ သတင္းရင္းျမစ္ တစ္ခ်ိဳ ့ရဲ ့အဆိုအရ ယိုးဒယား-ျမန္မာ နယ္စပ္တင္းမာမွဳ ျပသနာအျပီး ၂၀၀၃ နဲ ့ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ဒီ ဒံုးတပ္ရင္းေတြဟာ တရုတ္နိူင္ငံ လုပ္ M11 တာတိုပစ္ ဒံုးပ်ံ ေတြနဲ ့ေျမာက္ကိုရီးယားလုပ္ Hwasong အမ်ိဳးအစား စကဒ္ဒံုးပ်ံေတြကို အမ်ားအျပား စတင္ လက္ခံရရွိခဲ့တယ္လို ့ဆိုပါတယ္။ ေတာင္ကိုရီးယား သတင္းဌာန ရဲ ့၂၀၀၆ ခုႏွစ္ သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္အရ 
တပ္မေတာ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေမလမွာ Daewoo ေကာ္ပေရးရွင္း နဲ ့ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၃၃.၈ သန္းတန္ ဒုံးပ်ံ နည္းပညာဆိုင္ရာ စစ္လက္နက္ ကန္ထရုိက္တစ္ခု ကို လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့တယ္လို ့လဲ သိရပါတယ္..။

၂၀၀၄ခုႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းမွာ တရုတ္နိူင္ငံ ( CPMIEC ) ကေန အဆင့္ျမွင့္တင္ထားတဲ ့ တာတိုပစ္ ဒုံးပ်ံ
M11 ( DF 11 A ) နဲ ့ M9 ( DF 15 ) ( အေရအတြက္ မသိရ ) တို ့ကို လက္ခံရရွိခဲ့ျပီး
DF 11 A ဟာ 500kg ဒံုးထိပ္ဖူးတစ္ခု နဲ ့ကီလိုမီတာ ၅၀၀ - ၇၀၀ အကြာအေ၀းကို ပစ္ခတ္နိူင္ကာ
DF 15 ဟာ ကီလိုမီတာ ၆၀၀ အကြာကို ပစ္ခတ္နိူင္စြမ္း ရွိပါတယ္..။ ဒီ ဒံုးပ်ံေတြအားလံုးဟာ ယာဥ္တင္ အမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္ျပီး လြယ္ကူစြာ ေရႊ ့ေျပာင္း သယ္ယူနိူင္တာမို ့ အခ်ိန္တို အတြင္း တစ္နိူင္ငံလံုးမွာ
တပ္ျဖန္ ့ ေနရာခ်ထားနိူင္တယ္လို ့ ဆိုပါတယ္...။


ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာ
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ဟာ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရး တပ္ဖြဲ ့ဆိုလို ့ မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္ အနီးမွာ ထားရွိတဲ ့ တပ္ခြဲတစ္ခြဲ သာ ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ ဒီ တပ္ခြဲဟာလဲ ၄၀ မမ ဘိုဖာ အေျမာက္၊ ၃.၇ မမ MK3A ယာဥ္ဆြဲ ေလယာဥ္ပစ္ အေျမာက္ နဲ ့၂၀ မမ M 38 ေလယာဥ္ပစ္အေျမာက္
အနည္းငယ္ကိုသာ ပိုင္ဆိုင္ျပီး အနိမ့္ပ်ံလာတဲ ့ ေလယာဥ္တစ္ခ်ိဳ ့ကိုသာ တိုက္ခိုက္နိူင္စြမ္း ရွိပါတယ္..။
လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ျပန္ေျပာရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ရဲ ့၁၉၈၈ ခုႏွစ္က ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရး တပ္ခြဲေလးဟာ စစ္သမိုင္း ျပတိုက္ကို ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါျပီ..။

တပ္မေတာ္ထုတ္ ပုခံုးထမ္း ဒံုးပစ္ေလာင္ခ်ာမ်ား
လက္ရွိ တပ္မေတာ္ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ ့ဟာ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရး အရာရွိခ်ဳပ္ရုံး ရဲ ့ကြပ္ကဲမွဳေအာက္မွာ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးဇုန္ၾကီး ၆ခု ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးတပ္ရင္းေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ နဲ ့ဖြဲ ့စည္းထားျပီး ျဖစ္ေနပါျပီ..။ တပ္မေတာ္ အစိုးရ တက္လာျပီးတဲ ့ ေနာက္ပိုင္း ပထမဆံုး စတင္၀ယ္ယူခဲ့တဲ့ လက္နက္ဟာ စကာၤပူနိူင္ငံမွ တစ္ဆင္ ့ ၀ယ္ယူခဲ့တဲ ့ ယူေက နိူင္ငံထုတ္ Blood Hound MK 2 ေျမျပင္မွ ေ၀ဟင္ပစ္ ဒံုးေတြျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ အေျမာက္အမ်ား ထပ္မံ၀ယ္ယူခဲ့တာကေတာ့ တရုတ္နိူင္ငံလုပ္ HN 5A အနီေအာက္ေရာင္ျခည္သံုး ပုခံုးထမ္း ဒံုးပ်ံေတြ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီ ဒံုးပ်ံေတြဟာ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္သံုး ပစ္မွတ္ရွာေဖြ စနစ္ ပါ၀င္ျပီး အျမင့္မီတာ ၃၀၀၀ ၊ အကြာအေ၀း မီတာ ၃၀၀၀ အကြာကို လူ ႏွစ္ဦးတည္းနဲ ့ ပစ္ခတ္နိူင္စြမ္းရွိပါတယ္..။

Tunguska SPAAG (Self-Propelled Anit-Aircraft Gun)
၂၀၀၁ ခုႏွစ္ Janes ကာကြယ္ေရး စာေစာင္ရဲ ့ေဖာ္ျပခ်က္အရ တပ္မေတာ္ဟာ ဘူလ္ေဂးရီးယား နိူင္ငံကေန
SA-16 Gimlet ( Igla - 1E ) ပုခုံးထမ္း ေလယာဥ္ပစ္ဒံုးေတြ အမ်ားအျပား ၀ယ္ယူခဲ့ပါတယ္..။ 
ဒီ ဒံုးပ်ံေတြဟာ အေမရိကန္ နိူင္ငံလုပ္ Stinger ပုခံုးထမ္း ဒံုးပ်ံေတြ နဲ ့ အလားသ႑န္တူျပီး အျမင့္မီတာ ၃၅၀၀ က ပ်ံသန္းလာတဲ ့ ေလယာဥ္ကို မီတာ ၅၂၀၀ အကြာအေ၀းကေန ပစ္ခ်နိူင္စြမ္း ရွိပါတယ္..။
၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ထပ္မံျဖည့္တင္းလာတာကေတာ့ ရုရွား နဲ ့ အေရွ ့ဥေရာပ နိူင္ငံေတြက ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရး လက္နက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီလက္နက္ေတြထဲမွာ ေရဒါနဲ ့ ပစ္ခတ္နိူင္တဲ ့ Tunguska ( SA – 19 ) လို လက္နက္ေတြပါ၀င္လာျပီး လက္ရွိ ရုရွား နဲ ့ အေရွ ့ဥပေရာပ နိူင္ငံေတြမွာ ျဖန္ ့ခ်ထားတဲ ့ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးလက္နက္ အမ်ိဳးအစားေတြ ျဖစ္ပါတယ္...။
တစ္ခါ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ယူကရိန္း နိူင္ငံက 36D6 ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရး ေရဒါ စနစ္ေတြ ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီး တစ္ခ်ိဳ ့သတင္းရင္းျမစ္ေတြရဲ ့အဆိုအရေတာ့ ျမန္မာနိူင္ငံမွာ ရုရွားလုပ္ P37 နဲ ့
1L – 117 ေရဒါ အမ်ိဳးအစားေတြကို တပ္ဆင္ထားျပီး ျဖစ္တယ္လို ့သိရပါတယ္..။


Pechora 2M တာလတ္ပစ္ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးဒံုးတင္ယာဥ္

၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေမာင္ေအး ရဲ ့ ရုရွား ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးစဥ္အျပီးမွာေတာ့ တပ္မေတာ္ ဟာ
ရုရွား ရဲ ့လက္ရွိ အသုံးျပဳေနတဲ ့ SA – 15 ( Tor M1 ) နဲ ့SA – 17 ( BUK M1 – 2 ) လို လက္နက္မ်ိဳးေတြ စတင္ရရွိလာပါတယ္...။ ဒီလက္နက္ေတြဟာ ေခတ္မီတာေ၀းပစ္ အျမင့္ပ်ံ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးလက္နက္ ေတြ ျဖစ္ျပီး SA – 17 ဟာ အျမင့္မီတာ ၁၅၀၀၀ ကေန ပ်ံသန္းလာတဲ ့ ပစ္မွတ္ကို
၄၅ ကီလိုမီတာ အကြာကေန ပစ္ခ်နိူင္စြမ္း ရွိပါတယ္..။ လက္ရွိ အေျခအေနမွာေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ ့အေနနဲ ့ေခတ္မီ SAM ဒံုးပ်ံ ေတြျဖစ္တဲ ့
SA 2 ,SA-5,SA 6 ,SA 15 ,SA 17 ,SA 18 , SA 19 ႏွင့္ Pechora 2M လို လက္နက္မ်ိဳးေတြ အမ်ားအျပား ပိုင္ဆိုင္ထားျပီလို ့သိရပါတယ္..။ ဒါဟာ အစီရင္ခံစာ တစ္ခုက ေဖာ္ျပခဲ့တဲ ့ ၁.၁၀.၁၉၆၆ ကေန 
၃၁ ၃.၁၉၆၉ အတြင္း ျမန္မာ့ ေလပိုင္နက္ထဲကို အမ်ိဳးအမည္မသိ ေလယာဥ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ျဖတ္သန္း၀င္ေရာက္ခဲ့မွဳကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ ့ သမိုင္းကို ျပည္ဖံုးကား ခ်လိုက္တာလဲ ျဖစ္ပါတယ္...။


ေရတပ္ဆိုင္ရာ

 ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မတိုင္မီက ျမန္မာ့ ေရတပ္ဟာ ကမ္းေျခေစာင့္ စစ္ေရယာဥ္ အနည္းငယ္ကိုသာ ပိုင္ဆိုင္တဲ ့
အင္အားေသးငယ္တဲ့ ေရတပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ႏွစ္အနည္းငယ္ အၾကာမွာေတာ့
အေျခအေနဟာ အေျပာင္းအလဲၾကီး ေျပာင္းလဲသြားပါျပီ..။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ တပ္မေတာ္ ေရ ကို ပထမဆုံး ေရာက္ရွိလာတာကေတာ့ ေရမိုင္ ၃၀ အထိ ေမာင္းႏွင္နိူင္တဲ ့ PB 90 အမ်ိဳးအစား ကမ္းေျခေစာင့္ စစ္ေရယာဥ္ ( UMS 424 ,UMS 425, UMS 426 ) ေတြ ျဖစ္ပါတယ္...။

ဒုတိယထပ္ ေရာက္လာတာကေတာ့ ၅၉ မီတာအရွည္ Hainan အမ်ိဳးအစား Type 037
 ေရငုပ္သေဘၤာတိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ေရယာဥ္ ဆယ္စီး ပါ။ ၁၉၉၁ ဇန္န၀ါရီလမွာ ပထမ အသုတ္ စစ္ေရယာဥ္ ၆ စီးကို လက္ခံရရွိခဲ့ျပီး ၁၉၉၃ ေမလ မွာ ေတာ့ ဒုတိယအသုတ္ စစ္ေရယာဥ္ ၄ စီး ( UMS 441 – UMS 450 ) တို ့ကိုလက္ခံ ရရွိခဲ့ပါတယ္....။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ တပ္မေတာ္ အစိုးရဟာ 
၆၃ မီတာအရွည္ရွိတဲ ့ Houxin အမ်ိဳးအစား ဒံုးပ်ံတင္ အျမန္သြား စစ္ေရယာဥ္ ၆ စီး ( UMS 471 – UMS 476 ) ကို ၀ယ္ယူဖို ့ တရုတ္နိူင္ငံ နဲ ့ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ပါတယ္..။ဒီ သေဘၤာေတြကို ၁၉၉၅ , ၁၉၉၆ နဲ ့ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ေတြမွာ တပ္မေတာ္ေရ က လက္ခံရရွိခဲ ့ျပီး တပ္မေတာ္ေရ ရဲ ့ပထမဆံုး YJ -1 ( C 801 ) သေဘၤာဖ်က္ ပဲ့ထိန္း ခရုစ္ ဒံုးပ်ံတပ္ဆင္ထားတဲ ့ စစ္သေဘၤာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္...။

ေရငုပ္သေဘၤာတိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ေရယာဥ္

ဒံုးပ်ံတင္ အျမန္သြားတိုက္ခိုက္ေရး စစ္ေရယာဥ္
 ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာေတာ့ တပ္မေတာ္ ေရတပ္သေဘာၤက်င္း နဲ ့ျမန္မာ့ သေဘၤာက်င္း လုပ္ငန္းေတြဟာ
တရုတ္ နည္းပညာ အေထာက္အပံ ့ေတြကို အေျမာက္အမ်ား ရရွိလို ့ေနခဲ့ပါျပီ...။ အဲဒီ ၁၉၉၀ ကေန
၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ကာလအတြင္း မွာေတာ့ တပ္မေတာ္ေရတပ္ သေဘၤာက်င္းဟာ ၅၀မီတာ အရွည္ရွိတဲ ့အျမန္ကင္းလွည့္ေရယာဥ္ ၆စီး ( UMS 551 – UMS 556 ) ဒံုးပ်ံတင္ အျမန္တိုက္ခိုက္ေရး ေရယာဥ္ ၄စီး ( UMS 557 – UMS 560 ) ၂၇ ေပ အရွည္ရွိတဲ ့ျမစ္တြင္း ကင္းလွည့္ေရယာဥ္ ၁၄စီး ( ငမန္း ၁ - ငမန္း ၁၄ ) နဲ ့ အျခားအေထာက္အကူျပဳ စစ္ေရယာဥ္ အမ်ားအျပားကို တည္ေဆာက္ ထုတ္လုပ္ခဲ့တယ္လို ့သိရပါတယ္...။

တပ္မေတာ္ထုတ္ ၅စီးရီး ဒံုးပ်ံတင္ အျမန္သြားတိုက္ခိုက္ေရး စစ္ေရယာဥ္

 ေရတပ္သေဘၤာက်င္း ရဲ ့ အၾကီးစား သေဘၤာတည္ေဆာက္ေရး ပရုိဂရမ္ေတြဟာ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ
အင္ျပည့္အားျပည့္ စတင္ပါတယ္...။ ၇၇ မီတာ အရွည္ရွိတဲ ့ ေကာ္ဗက္ စစ္ေရယာဥ္ ( UMS 771 – UMS 772 ) ႏွစ္စီးကို တည္ေဆာက္ခဲ့ျပီး ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဖရီးဂိတ္ စစ္သေဘၤာေတြကို
စတင္ထုတ္လုပ္နိူင္တဲ ့ အဆင့္ကို ေရာက္ရွိလာပါတယ္..။

 ေကာ္ဗတ္အဆင့္မွ အေပါ့စား ဖရီဂိတ္သို႔ အဆင့္ျမွင့္တင္ထားသည့္ စစ္ေရယာဥ္
လက္ရွိအေနအထားမွာေတာ့ တပ္မေတာ္ ေရ ဟာ ဒုံးပ်ံတင္ ဖရီးဂိတ္ နဲ ့ေကာဗက္ စစ္ေရယာဥ္မ်ား
အျမန္တိုက္ခိုက္ေရး ေရယာဥ္မ်ား ကမ္းေျခေစာင့္ ကင္းလွည့္ စစ္ေရယာဥ္မ်ား ကမ္းတက္ေရယာဥ္မ်ား
မိုင္းရွင္း ေရယာဥ္မ်ားနဲ ့ သယ္ယူပို ့ေဆာင္ေရး ေရယာဥ္ အေျမာက္အမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္တဲ ့ ေခတ္မီ ေရတပ္ တစ္ခု ျဖစ္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္...။

ေအပိုင္း-၂ ဆက္ရန္