Saturday, September 20, 2014

Type 039 ေရငုပ္သေဘၤာမ်ား




တရုတ္ေရငုပ္သေဘၤာ တစ္စင္းဟာ အေမရိကန္ ေလယာဥ္တင္ သေဘၤာရဲ့ ေတာ္ပီတို တစ္ကမ္းစာမွာ ေရေပၚတက္ျပဖူးတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို ၾကားဖူးသူမ်ားရွိပါလိမ့္မယ္။ ဖ်က္သေဘၤာေတြ၊ ကင္းေထာက္ေလယာဥ္ေတြ ေခတ္မီ ေထာက္လွမ္းေရး ကိရိယာ အျပည့္နဲ႔ ခ်ီတက္သြားလာေလ့ရွိတဲ့ အေမရိကန္ရဲ့ အင္အားျပည့္ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာၾကီးနားကို တရုတ္လုပ္ ေရငုပ္သေဘၤာဟာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ကပ္လာႏိုင္စရာ မရွိဘူးလို႔ ထင္ခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၆ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၆ရက္ေန႔ အေရွ႕တရုတ္ပင္လယ္ျပင္မွာ ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ေရး လုပ္ေနၾကတဲ့ ဒါဇင္နဲ႔ ခ်ီတဲ့ ႏိုင္ငံစံု ေရတပ္သေဘၤာေတြရဲ့ အလယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတဲ့ ဂ်ပန္အေျခစိုက္ အေမရိကန္ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာ Kitty Hawk ရဲ့ အနား ေရမိုင္၅မိုင္ေလာက္မွာ တရုတ္ရဲ့ ေရငုပ္သေဘၤာဟာ ေရေပၚတက္ျပခဲ့ပါတယ္။ ပထမကေတာ့ ဒါဟာ ရုရွားလုပ္ Kilo အတန္းအစား ေရငုပ္သေဘၤာျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုၾကေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ တရုတ္လုပ္ Song class ေရငုပ္သေဘၤာတစ္စင္းျဖစ္ျပီး အျခား သေဘၤာမပါပဲ တစ္စင္းထဲလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

Song အတန္းအစား ေရငုပ္သေဘၤာေတြဟာ ပံုစံ၀၃၅ ရိုမီရိုေတြျပီးရင္ တရုတ္ကိုယ္ပိုင္ထုတ္ ပံုစံျဖစ္ျပီး ပံုစံ၀၃၉ လို႔ ေခၚတဲ့ တစ္စင္းတည္းသာ မူလ ပံုစံအတိုင္း တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၉၈၀ ေနာက္ပိုင္း ပထမ တစ္စင္း တည္ေဆာက္ျပီးစီးခ်ိန္မွာ ေရအနက္၊ လက္ႏွက္တင္ေဆာင္ႏိုင္မွဳ၊ ေထာက္လွမ္းေရး ကိရိယာပိုင္းေတြမွာ အားရစရာ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ေရေအာက္ လွဳပ္ရွားမွဳ ပံုစံဟာ အရင္ ေရငုပ္သေဘၤာ ပံုစံအေဟာင္းေတြလို ျဖစ္ေနလို႔ အသံဆူညံျပီး ေရေအာက္ လွဳပ္ရွားရာမွာ ေႏွးေကြးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သေဘၤာရဲ့ ပံုစံကို အနည္းငယ္ျပင္ဆင္ျပီး သေဘၤာကိုယ္ထည္ကို ရာဘာျပားေတြ ထည့္သြင္းကာ အသံုလံုေစတဲ့ စနစ္ေတြ ထည့္သြင္းကာ ထပ္မံစမ္းသပ္ခဲ့ပါတယ္။ သေဘၤာအမွတ္ ၃၂၀ဟာ မူရင္းပံုစံျဖစ္ျပီး သေဘၤာရဲ့ Tower မွာ ေရွးရိုးစြဲပံုစံ ၂ဆင့္ဒီဇိုင္းျပဳလုပ္ထားပါတယ္။ ၁၉၉၁မွာတစ္ၾကိမ္ ၁၉၉၄မွာ တစ္ၾကိမ္ စမ္းသပ္ ေရခ်ခဲ့ျပီး ေနာက္မွာေတာ့ သေဘၤာပံုစံကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ 
ပံုစံေဟာင္း(အေပၚ) ပံုစံသစ္ (ေအာက္)

Wuhan နဲ႕ Jiangnan သေဘၤာက်င္း၂ခုကို ဒီဇိုင္းဆြဲေစခဲ့ရာမွာ Wuhan သေဘၤာက်င္းက ဒီဇိုင္းပံုစံ Agosta-90B ရဲ့ သေဘၤာ ကိုယ္ထည္နဲ႔ မူလ ၃၂၀ ရဲ့ ေရယက္ပံုစံကို တြဲဖက္ေစျပီး ဒလက္၇ခုပါ ပန္ကာအသစ္ကိုပါ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ Type039G လို႔ ေခၚဆိုခဲ့ျပီး စမ္းသပ္ခဲ့ရာမွာ အသံလံုတဲ့ ေရငုပ္သေဘၤာ အမ်ိဳးအစားအသစ္ တစ္ခုအျဖစ္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ မူလက ေတာ္ပီတိုနဲ႔ မိုင္းစစ္ဆင္ေရးကိုသာ စဥ္းစားခဲ့တာ ျဖစ္ျပီး ပံုစံ၀၃၉ဂ်ီေတြ (၃၂၁၊ ၃၂၂၊၃၁၄) ေရခ်တဲ့ ၁၉၉၉ ႏွစ္မွာေတာ့ ဒံုးပ်ံ ပစ္လႊတ္လို႔ရတဲ့ နည္းပညာေတြ ကို ထပ္မံထည့္သြင္းဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၃၂၃ နဲ႔ ၃၁၄ဟာ ဒံုးပ်ံ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး အသံလံုတဲ့ အင္ဂ်င္အသစ္ကို ထည့္သြင္းလို႔ ၂၀၀၄နဲ႔ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ေရခ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ သေဘၤာ ၃စင္းရဲ့ ေတာ္ပီတိုျပြန္ေတြနဲ႔ ေရဒါစနစ္ေတြကို ဒံုးပ်ံပစ္လို႕ရမယ့္ စနစ္ေတြအျဖစ္ အဆင့္ျမင့္တင္ ထားသလား မထားခဲ့ဘူးလားဆိုတာ မေသခ်ာပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ၂၀၀၅ခုႏွစ္မွာေတာ့ ပထမဆံုး ၃၂၀ ကလြဲလို႔ Song အတန္းအစား အားလံုးကို အသံလံု အင္ဂ်င္စနစ္သစ္၊ အီလက္ေထာနစ္ စနစ္သစ္ေတြနဲ႔ ဒံုးပ်ံပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ ေတာ္ပီတိုျပြန္ေတြ တပ္ဆင္ အဆင့္ျမင့္ခဲ့ တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေအာက္ဆီဂ်င္ ျပန္လည္ျဖည့္တင္းစရာ မလိုတဲ့ စနစ္ AIP စနစ္ကို စမ္းသပ္တပ္ဆင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။


မူလ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားဆီက တရုတ္ဟာ ဆိုဗီယက္နည္းပညာသံုး မင္အတန္အစား ရိုမီရို သေဘၤာေတြကိုသာ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး သည္သေဘၤာေတြကို အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာသံုး ေရဒါေတြ ဆိုတာ စနစ္ေတြ တပ္ဆင္ရာမွာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ အဆင့္ျမင့္ ေတာ္ပီတိုေတြနဲ႔ ဒံုးပ်ံေတြ ပစ္ခတ္ႏိုင္ဖို႔ပါ ေအာင္ျမင္ခဲ့တာ ျဖစ္ျပီး AIP စနစ္ကို တပ္ဆင္ရာမွာေတာ့ အခက္အခဲအမ်ားၾကီးရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပံုစံေဟာင္း ရိုမီရိုေတြကို အဆင့္ျမင့္တာနဲ႔ ပံုစံသစ္ song ေတြ တည္ေဆာက္တဲ့ အစီအစဥ္၂ခုဟာ အားျပိဳင္လြန္ဆြဲခဲ့တာျဖစ္ျပီး ပထမ ၃၂၀မွာ ဒံုးပ်ံ စမ္းသပ္ပစ္လႊတ္တာ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ခဲ့တာရယ္၊ အသံဆူညံမွဳမွာ အဆင့္ျမင့္ ရိုမီယိုေတြနဲ႔ သိပ္မျခားနားတာရယ္ေၾကာင့္ ၅ႏွစ္ေလာက္ ေနာက္က်ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒံုးပ်ံပစ္ခတ္ရာမွာ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ ရိုမီရိုေတြကို ၁၉၉၀ျပည့္လြန္ေတြမွာ ဒံုးပ်ံမ်ားနဲ႔ အဆင့္ျမင့္ အီလက္ေထာနစ္ စနစ္မ်ား တပ္ဆင္ေရးနဲ႔ AIP စနစ္တပ္ဆင္ရာမွာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ AIP စနစ္နဲ႔ အဆင့္ျမင့္ ကြန္ျပဴတာစနစ္မ်ား တပ္ဆင္ရာမွာ လံုးဝ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ခဲ့ရျပီး ေရငုပ္သေဘၤာ အသစ္ကို စိတ္ဝင္တစား အသက္ျပန္သြင္းခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၀၄ခုႏွစ္မွာေတာ့ ပံုစံ၀၃၉ဂ်ီ အမ်ိဳးအစား ၄စင္း ပံုစံေဟာင္း ၁စင္း အပါအဝင္ ၅စင္း ရွိေနခဲ့ျပီး တရုတ္ဟာ သိပ္ကို အသံတိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ သူပိုင္ ေရငုပ္သေဘၤာေတြ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ျပီလို႔ ေၾကျငာပါေတာ့တယ္။ သေဘၤာအမွတ္ ၃၂၅ မွာ AIP စနစ္ကို ထည့္သြင္းစမ္းသပ္ျပီး ကြန္ျပဴတာ စနစ္သံုး အဆင့္ျမင့္ စနစ္ေတြကို ထည့္သြင္းဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ အခက္အခဲ မ်ားစြာ ရွိတာေၾကာင့္ သေဘၤာ ပံုစံကို အသစ္တည္ေဆာက္ဖို႔ နဲ႔ အေဟာင္းကိုပင္ အဆင့္ျမင့္ဖို႔ လြန္ဆြဲခဲ့ၾကရျပန္ပါတယ္။ ဝယ္ယူအသံုးျပဳေနရတဲ့ ကီလိုအမ်ိဳးအစား သေဘၤာ အသစ္ေတြမွာ ပါဝင္တဲ့ ကြန္ျပဴတာစနစ္ေတြကို အသံုးျပဳဖို႔နဲ႔ အင္ဂ်င္ အသစ္၊ AIP စနစ္ကို ထည့္သြင္းဖို႔ ဆိုရင္ သေဘၤာ ကိုယ္ထည္ကို ပံုစံအသစ္တည္ေဆာက္ရမွာ ျဖစ္ျပီး ကီလိုအတန္းအစားပံုစံ အသစ္ ၀၃၉ေအ ဒါမွမဟုတ္ ၀၄၁ လို႔ ေခၚဆိုပါတယ္။ ပံုစံေဟာင္း သမားေတြကေတာ့ ၀၃၉ဂ်ီ၁ ကို တင္ျပခဲ့ျပီး ဧရာခင္းျပီးသား သေဘၤာေတြကို လက္ညိဳးထိုးျပခဲ့ပါတယ္။ 


သေဘၤာ အေဟာင္းသမားေတြက အသာရခဲ့ျပီး ေဆာက္လုပ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ျပီးသား သေဘၤာေတြကို အျပီးထိ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ သေဘၤာတူခဲ့ပါတယ္။ အင္ဂ်င္အသစ္၊ သေဘၤာကိုယ္ထည္ အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္ အနည္းငယ္ ျပဳျပင္ျပီး ၀၃၉ဂ်ီ၁ ေတြကို ထုတ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ AIP စနစ္အတြက္ ဘထၳရီေတြ ကြန္ျပဴတာ စနစ္အတြက္ ေနရာ ေပးလိုက္ရလို႔ AIP စနစ္သံုးလို႔ ေခၚဆိုလို႔ရေပမယ့္ ျပည့္စံုေကာင္းမြန္တဲ့ စနစ္မဟုတ္ပဲ မူလ ၀၃၉ ေတြလို သေဘၤာသားေတြအတြက္ က်ဥ္းၾကပ္ေနဆဲပါ။ AIP စနစ္အငယ္စား သို႕မဟုတ္ တစ္ပိုင္းတစ္စလို႔ ေျပာရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သေဘၤာအမွတ္ ၃၂၅ကလြဲလို႕ AIP စနစ္ကို ထည့္သြင္းျခင္း မရွိေတာ့ပဲ အျခား လက္ႏွက္ပိုင္းနဲ႔ အင္ဂ်င္ပိုင္းကိုသာ အဆင့္ျမင့္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း AIP စနစ္လို အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ လ်ပ္စစ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ အဆင့္ျမင့္ ျပဳျပင္ခဲ့တယ္လို႔လဲ ဆိုျပန္ပါတယ္။ သေဘၤာသား ဦးေရကို ၆၀ကေန ၅၀အထိ ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လူနဲ႔ ထိမ္းခ်ဳပ္ရတဲ့ စနစ္ေဟာင္း (ကီလို ၆၆၃ကဲ့သို႕) ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ခုႏွစ္မွာေတာ့ သေဘၤာအမွတ္ ၃၁၄ကေနစလို႔ ၃၁၈အထိဟာ ဂ်ီ၁ အမ်ိဳးအစားေတြ အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ထားျပီး ၀၃၉၊ ၀၃၉ဂ်ီ၊ ၀၃၉ဂ်ီ၁ အမ်ိဳးအစား စုစုေပါင္း ၁၃စင္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲသည္ထဲမွာ စမ္းသပ္ခံ ယာဥ္ေတြျဖစ္တဲ့ ၃၂၀နဲ႔ ၃၂၅ လို ေတြကို ထည့္တြက္သလား မတြက္သလားကေတာ့ မသိရပါဘူး။ 

ပံုစံ ၀၃၉ အတန္းအစားေတြဟာ  ပ်မ္းမွ် တန္ခ်ိန္ ၂၂၀၀ေက်ာ္၊ လံုးပတ္ ၈မီတာခြဲ၊ ကိုယ္ထည္အက်ယ္ ၅မီတာခြဲ၊ အရွည္ ၇၅မီတာ ရွိပါတယ္။ အဆင့္ျမင့္ ဒီဇယ္အီလက္ေထာနစ္ စနစ္သံုးျဖစ္ျပီး AIP စနစ္ ပါဝင္တယ္ မပါဝင္ဘူးဆိုတာ မသိရပါဘူး။ သေဘၤာသား၅၀+အရာရွိ၁၀ ေပါင္း ၆၀(သို႕မဟုတ္)၅၀ ဦးနဲ႔ ေမာင္းနွင္ရျပီး  ပင္လယ္ျပင္မွာ ၃၀ကေန ၄၅ရက္ထိ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္နာရီကို ေရမိုင္၂၂မိုင္ႏုန္း ခုတ္ေမာင္းႏိုင္ပါတယ္။ ေရအနက္ ၃၀၀မီတာထိ ငုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေတာ္ပီတိုျပြန္ ၆ခုပါဝင္ျပီး ေတာ္ပီတို ၁၈လံုးနဲ႔ YJ-8 (C-801-2) လို ဒံုးပ်ံေတြ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ မိုင္းစစ္ဆင္ေရး အတြက္ဆိုရင္ မိုင္း ၃၆လံုးသယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ျပင္သစ္လုပ္ ဦးပိုင္းမွာTSM-2233 , ကိုယ္ထည္ေဘးမွာ TSM2255 ဆိုနာမ်ား တပ္ဆင္ထားပါတယ္။  ဒါမွမဟုတ္ ပံုစံတူ တရုတ္ထုတ္ ဆိုနာ စနစ္မ်ား တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ ေရွ႕တူရွဴမွာ ပစ္မွတ္ ၁၂ခုထိ ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ျပီး ပတ္ပတ္လည္ ၃၀ကီလိုမီတာ အတြင္းက ပစ္မွတ္၄ခုကို ေစာင့္ၾကည့္ေနႏိုင္ပါတယ္။ SRW209 ကဲ့သို႔ ေရဒါမ်ားတပ္ဆင္ထားပါတယ္။ မ်က္ႏွာျပင္ရွာေဖြေရးနဲ႔ ေလေၾကာင္းကင္းေထာက္ ေရဒါငယ္ေတြကိုလဲ တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ ေရဒါသတိေပးစနစ္မ်ားနဲ႔ အီလက္ေထာနစ္ စစ္ဆင္ေရး တန္ျပန္စစ္ဆင္ေရး စနစ္မ်ားကိုလဲ တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ MTU 16V396SE84 ဂ်ာမနီအင္ဂ်င္ကို အသံုးျပဳပါတယ္။
 
ေတာ္ပီတိုျပြန္မွ ပစ္ခတ္ႏိုင္ေသာ YJ-8
သေဘၤာက ထြက္လာတဲ့ လွိဳင္းကို ေျခရာခံလို႕ျဖစ္ေစ၊ ေရဒါလမ္းညႊန္မွုနဲ႕ ျဖစ္ေစ အျမန္ႏုန္း တစ္နာရီေရမိုင္ ၄၀ထိရွိျပီး ၁၅ကီလိုမီတာထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ Yu-4 တရုတ္ထုတ္ ေတာ္ပီတိုေတြ၊ ေရငုပ္သေဘၤာခ်င္းအတြက္ ဝိုင္ယာလမ္းညႊန္မွုနဲ႔ ပဲ့ထိမ္းပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ Yu-6 ေတာ္ပီတိုေတြ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ Yj-8 လိုဒံုးပ်ံေတြကိုေတာ့ ၈၀ကီလိုမီတာထိသာ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး ေလေၾကာင္းနဲ႔ အျခားေရဒါအကူအညီနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ဒံုးပ်ံစနစ္ကို လိုက္လို႔ ၁၂၀မွ ၂၀၀ကီလိုမီတာထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ CY-1 လို ေရငုပ္သေဘၤာဖ်က္ ဒံုးပ်ံေတြကို စမ္းသပ္ေအာင္ျမင္ခဲ့ေပမယ့္ တပ္ဆင္ထားျခင္း မရွိပါဘူး။ 


၂၀၀၇ခုႏွစ္မွာေတာ့ ပံုစံ၀၃၉ ထုတ္လုပ္မွဳ အားလံုးအဆံုးသတ္ကာ ၀၃၉ေအ ရဲ့ ထပ္မံမြန္းမံထားတဲ့ ဒီဇိုင္းသစ္ ၀၄၁ Yuan အတန္းအစား သေဘၤာေတြ စတင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၂၀၀၆ခုႏွစ္ တရုတ္ ေရငုပ္သေဘၤာတစ္စင္းရဲ့ အစြမ္းျပမွဳဟာ နည္းပညာသစ္ ေရငုပ္သေဘၤာ တည္ေဆာက္မွဳအတြက္ ပံုစံ၀၃၉ ေရငုပ္သေဘၤာက လက္ခေမာင္း ထခတ္ျပလိုက္သံပဲလားဆိုတာ စဥ္းစားစရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Monday, September 15, 2014

ေရတပ္သံုး Z9 ရဟတ္ယာဥ္မ်ား




တရုတ္တပ္မေတာ္သံုး Z-9 ရဟတ္ယာဥ္မ်ားဟာ တရုတ္တပ္မေတာ္ ေခတ္မီတပ္မေတာ္ျဖစ္ေရးရဲ့ အဆင့္တစ္ခုထဲက အေရးပါတဲ့ အဆင့္တစ္ခုျဖစ္ျပီး ၁၉၈၀ကတည္းက ဘက္စံုသံုး အေပါ့စား ရဟတ္ယာဥ္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့ရာမွာ တိုးတက္လာတဲ့ နည္းပညာေတြေနာက္ မလိုက္ႏိုင္ပဲ အျမဲေခတ္ေနာက္က်ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၁၉၉၀ (၁၉၈၀ ေက်ာ္ကတည္းက ဝယ္ယူသံုးဆြဲ) ခဲ့တဲ့ ယူရိုေကာ္ပတာ ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကို အရပ္ဖက္ သံုးနဲ႔ အေရးၾကီးပုဂ ၢိဳလ္ အသံုးျပဳဖို႔ စက္ရံုတည္ျပီး ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပိတ္ဆို႔မွဳ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ကန္႔သတ္မွဳေတြေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့ၾကေပမယ့္ ၂၀၀၀ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ စစ္ဘက္သံုး ယူရိုေကာ္ပတာနဲ႔ ဆင္တူ Z-9 ရဟတ္ယာဥ္ေတြကို ထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ယူရိုေကာ္ပတာ ကုမၼနီကေန နည္းပညာပူးေပါင္း ဒါမွမဟုတ္ ဝယ္ယူခဲ့ျပီး အေပါ့စား တိုက္ခိုက္ေရးနဲ႔ ဘက္စံုသံုးသယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရး Z-9 ရဟတ္ယာဥ္ေတြကို အေျမာက္အမ်ား ထုတ္လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၅ခုႏွစ္မွာေတာ့ ၾကည္းတပ္သံုး တင့္ဖ်က္ အမ်ိဳးအစား၊ ဘက္စံုသံုးအမ်ိဳးအစား အပါအဝင္ ေရတပ္သံုး ေရငုပ္သေဘၤာ တိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရး Z-9 ရဟတ္ယာဥ္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ လက္ႏွက္ျပပြဲမွာ ျပသခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံတကာကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

Z-9C ရဟတ္ယာဥ္မ်ား
Z-9C ရဟတ္ယာဥ္ေတြဟာ Eurocopter AS565 Panther ကို ဝယ္ယူ တည္ေဆာက္ထားတာလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယူရိုေကာ္ပတာ ကုမၼနီဟာ AS365 Dauphin နည္းပညာကိုပဲ တရုတ္ကုိ ေပးခဲ့တာျဖစ္ျပီး Z9C ေတြဟာ တရုတ္ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဟန္နဲ႔ အဆင့္ျမင့္ထားတဲ့ ေရတပ္သံုး စနစ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ AS365 Dauphin ေတြဟာ ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ကင္းလွည့္ေရး တာဝန္ေတြကိုသာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္တာ ျဖစ္ေပမယ့္ Z-9C ေတြဟာ ေရတပ္ ဘက္စံုသံုးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ကြန္မင္ဒိုေတြ သယ္ပို႔ေပးတာ၊ အေပါ့စား လက္ႏွက္ငယ္တပ္ဆင္လို႔ ကမ္းတက္တပ္ေတြကို ပစ္ကူေပးတာ၊ ရွာေဖြကယ္ဆယ္တာ၊ ေလၾကာင္းတင္ ေရဒါနဲ႔ ကင္းေထာက္တာ၊ ေစာင့္ၾကည့္သတိေပးတာ အပါအဝင္ ေရငုပ္သေဘၤာ စစ္ဆင္ေရးအတြက္ လိုအပ္ရင္ ဆိုနာေတြ ေတာ္ပီတိုေတြကို တပ္ဆင္ ေပးနိုင္ပါတယ္။ သေဘၤာပစ္ဒံုးကိုေတာင္ သယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ ပင္မ သေဘၤာရဲ့ လမ္းညႊန္စနစ္မပါပဲ မပစ္ခတ္ႏိုင္ပါဘူး။ သို႕ေသာ္လည္း အမ်ားကေတာ့ Z-9C ေတြဟာ သေဘၤာဖ်က္ ဒံုး မပစ္ခတ္ႏိုင္ဘူးလို႔လဲ ဆိုၾကပါတယ္။ 
AS565 Panther with Ash missiles As15TT

ျပင္သစ္ႏိုင္ငံထုတ္ ORB-32 (ေရမိုင္၆၀)၊ ဒါမွမဟုတ္ တရုတ္ထုတ္ KLC-1 (ေရမိုင္၈၀) အေပါ့စား ရွာေဖြေရး ေရဒါတပ္ဆင္ထားပါတယ္။ ျပင္သစ္ထုတ္ Thomson Sintra HS-12 ဒါမွမဟုတ္ တရုတ္လုပ္ပံုစံ ၆၀၅ ခ်ိတ္ဆြဲ ဆိုနာ တပ္ဆင္ထားျပီး ျပင္သစ္လုပ္ AN44S ဒါမွမဟုတ္ တရုတ္လုပ္ YU-7K အေပါ့စား ေတာ္ပီတို ၂လံုးသယ္ေဆာင္ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရငုပ္သေဘၤာ စစ္ဆင္ေရးမွာေတာ့ ပိုမိုၾကီးမားတဲ့ Ka-28 ေတြလို စြမ္းေဆာင္ရည္ အျပည့္မရွိပဲ လိုအပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ Sonobuoys ကဲ့သို႕ အဆင့္ျမင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေရး ဆိုနာ စနစ္ေတြ၊ မိုင္းခင္းစစ္ဆင္ေရးေတြ မျပဳလုပ္ႏိုင္ေသးပဲ ပင္မသေဘၤာနဲ႔ တြဲဖက္ျပီးေတာ့သာ တိုက္ခိုက္ေရး ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ ကင္းေထာက္နဲ႔ ကယ္ဆယ္ေရး၊ ပင္မသေဘၤာက သတ္မွတ္ေပးလိုက္တဲ့ ပစ္မွတ္ဆီကို လက္ႏွက္ သယ္ေဆာင္ ပစ္ခတ္ႏိုင္ေရးသာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။
with dropping sonar
Z9 ရဟတ္ယာဥ္ေတြကို သေဘၤာဖ်က္ဒံုးေတြ သယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ႏိုင္ေစဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ရာမွာ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တရုတ္ေရတပ္ရဲ့ Z-9C ေတြအားလံုးကို အဆင့္ျမင့္တင္ေပးခဲ့ျပီး အသစ္ထုတ္လုပ္တဲ့ ရဟတ္ယာဥ္ေတြကိုေတာ့ Z-9D အျဖစ္သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မူလ Z-9C ပါေရဒါစနစ္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဒံုးလက္ႏွက္နဲ႔ စမ္းသပ္ခဲ့စဥ္ကေတာ့ အေပါ့စား သေဘၤာငယ္ေလးေတြကို ဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ ၁၅ကီလိုမီတာထိသာ ပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ YJ-9 ဒါမွမဟုတ္ TL-10B ဒံုး ေလးစင္း သယ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ Z9C ေတြကို ဒံုးသယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ ႏိုင္ဖို႔ အဆင့္ျမင့္တင္ခဲ့ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကီလိုမီတာ ၁၂၀ကေန ၂၀၀ေက်ာ္ထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့ YJ-83 (C-801/2/3) ေတြ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့ရာမွာ တပ္ဆင္ေရဒါကိုပါ ပိုမိုၾကီးမားေလးလံတဲ့ ေရဒါစနစ္တစ္ခုကို တပ္ဆင္ခဲ့တာေၾကာင့္ Z-9C ေတြထက္ ပိုၾကီးတဲ့ ႏုတ္သီးရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျခားစနစ္ေတြ တပ္ဆင္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ သေဘၤာဖ်က္စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရးသာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ တရုတ္တပ္မေတာ္ဟာ ၁၂စင္းခန္႔ ထုတ္လုပ္ထားျပီး ေလယာဥ္တင္သေဘၤာအတြက္ အနည္းငယ္နဲ႔ ဖ်က္သေဘၤာေတြမွာ အျခားရဟတ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ တြဲသံုးဖို႔ ကမ္းေျခေစာင့္တပ္ေတြမွာ အဓိကထား သံုးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ZD9 with Ash missile

AS365 Dauphin ေတြကေတာ့ ေရတပ္သံုး ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ေတြ ျဖစ္ျပီး ကမ္းေျခေစာင့္နဲ႔ ေရတပ္အေျမာက္ အမ်ားမွာ လက္ရွိအသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းရတာ၊ ထိမ္းခ်ဳပ္ေမာင္းႏွင္ရတာ၊ ေပါ့ပါးလြယ္ကူျပီး ပင္လယ္ျပင္နဲ႔ကိုက္ညီလြန္းတာေၾကာင့္ စစ္ဘက္ အရပ္ဘက္ အၾကိဳက္ေတြ႕တဲ့ ရဟတ္ယာဥ္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ လက္ႏွက္ငယ္ေတြကို တပ္ဆင္ႏိုင္ျပီး ေရေၾကာင္းရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ပင္လယ္ဓါးျပရန္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ သံုးၾကပါတယ္။
AS565 Panther ကေတာ့ လက္ႏွက္တပ္ဆင္ တိုက္ခိုက္ေရးနဲ႔ ေရဒါတင္ စစ္ဆင္ေရးသံုး အမ်ိဳးအစားျဖစ္ျပီး ကမ္းတက္တပ္ဖြဲ႕ေတြ အတြက္ တင့္ဖ်က္ ဒံုးေတြ၊ ရဟတ္ယာဥ္ခ်င္း စစ္ပြဲအတြက္ ေလယာဥ္ပစ္ဒံုးေတြ အပါအဝင္ ေတာ္ပီတိုေတြ၊ သတိေပးေရဒါေတြ သေဘၤာဖ်က္ ဒံုးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို အမ်ိဳးအစားအလိုက္ တပ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္။ 
YJ-9
Z-9C ရဟတ္ယာဥ္ေတြရဲ့ ျပင္သစ္အင္ဂ်င္၊ ျပင္သစ္ေရဒါ၊ ဆိုနာ နည္းပညာသံုး ရဟတ္ယာဥ္ေတြကို တရုတ္က Z9EC အေနနဲ႔ ၂၀၀၅ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေရာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဘက္စံုသံုးလို႔လဲ ရႏိုင္၊ ေရယာဥ္ေပၚမွာ ဝန္က်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႕ သယ္ေဆာင္သြားနိုင္ျပီး ေရငုပ္သေဘၤာ စစ္ဆင္ေရးနဲ႕ ကင္းေထာက္လုပ္ငန္းကိုပါ တစ္ပိုင္းတစ္စ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္တာမို႔ အေရာင္းသြက္ အမ်ိဳးအစားျဖစ္ပါတယ္။ Z9C ကဲ့သို႔ ေရယာဥ္ဖ်က္ဒံုးေတြ သယ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ တရုတ္အဆင့္ျမင့္ စနစ္ေတြကိုေတာ့ ဝယ္သူစိတ္ၾကိဳက္ မွာယူတပ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္။ ခ်ိတ္ဆြဲဆိုနာ၊ ရွာေဖြေရး ေရဒါနဲ႔ ေတာ္ပီတို ၂လံုးကို သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ေန႕ည ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငနး္ေတြကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ AS365 Dauphin တစ္စင္းဟာ ေဒၚလာ၉သန္းေက်ာ္ ၁၀သန္းနီးပါး၊ AS565 Panther ကေတာ့ လက္ႏွက္မပါ ေဒၚလာ၁၈သန္းေက်ာ္ ရွိေနခ်ိန္မွာ၊ Z-9 ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ဟာ ေဒၚလာ ၄သန္း၊ ေရငုပ္သေဘၤာ တိုက္ဖ်က္ေရးဟာ ေဒၚလာ ၆သန္းနဲ႔ စိတ္ၾကိဳက္တပ္ဆင္ ဝယ္ယူပါက အလြန္ဆံုး ေဒၚလာ ၁၀သန္းမေက်ာ္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံငယ္ မ်ားက မွာယူအသံုးျပဳၾကပါတယ္။ Z-9EC အမ်ိဳးအစားကေတာ့ ပါကစၥတန္ ေရတပ္အတြက္ ထုတ္လုပ္ေပးခဲ့တာျဖစ္ျပီး နည္းပညာျခင္း ဖလွယ္တဲ့ အစီအစဥ္အရ စက္ရံု ဒါမွမဟုတ္ ျပင္ဆင္ေရး အလုပ္ရံုကိုပါ လြဲေျပာင္းေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရုတ္တပ္မေတာ္ရဲ့ အျခားအဆင့္ျမင့္ ေရတပ္သံုး ရဟတ္ယာဥ္ေတြ ေျခလွမ္း စတင္ခဲ့ျပီ ျဖစ္လို႔ Z-9C ရဟတ္ယာဥ္မ်ားရဲ့ ထက္ဝက္ခန္႕ကို ရွာေဖြကယ္ဆယ္ေရး အဆင့္ထိ ေျပာင္းလဲခဲ့ျပီး အခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ေရာင္းခ်ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။   

Wednesday, September 10, 2014

နာမည္ ေက်ာ္ Buk ဒံုးပ်ံမ်ား၏ ေရတပ္သံုးမ်က္ႏွာစာ




3S90 "Uragan"
Buk ဒံုးပ်ံမ်ား၏ အစ SA-6 ဒံုးပ်ံမ်ားကို ေရတပ္သံုးရန္ အတြက္ ထုတ္လုပ္ထားေသာ စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၇၀ ဝန္းက်င္ကတည္းက စတင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ျပီး၊ SA-N-7 ဒါမွမဟုတ္ Gadfly အျဖစ္ ေနတိုးတို႔ကို ေခၚဆိုပါတယ္။ အေမရိကန္တို႔ကေတာ့ M2 လို႔ ေခၚပါတယ္။ SA-6 ရဲ့ ဒံုးပ်ံ 3M9 ဒါမွမဟုတ္ Buk စနစ္ရဲ့ ဒံုးပ်ံ 9M38 ကို အသံုးျပဳပါတယ္။ အသံထက္ ၂ဆေက်ာ္ အျမန္ႏုန္းနဲ႔ ၃၀ကီလိုမီတာ အျမင့္ေပ၄ေသာင္းထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး အနိမ့္ပ်ံ ပစ္မွတ္မ်ားကို ေကာင္းစြာ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ MR-750 D/E band ပစ္မွတ္ရွာ ေရဒါနဲ႔ 3R90 Front Dome H/I band ပစ္ခတ္မွဳ ထိမ္းသိမ္းေရး ေရဒါတို႕ကို တြဲဖက္ အသံုးျပဳပါတယ္။ ၃၀၀ကီလိုမီတာ ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ ပစ္မွတ္ ၁၂ခုကို ေစာင့္ၾကည့္ထားႏိုင္ပါတယ္။ ဒံုးပစ္စင္ဟာ ဒံုးက်ည္တစ္ေတာင့္ခ်င္းဆီကို သေဘၤာအတြင္းကေန ယူျပီး ပစ္ခတ္ရတဲ့ စနစ္ျဖစ္ျပီး ပစ္ခတ္ရန္ အသင့္ျဖစ္ခ်ိန္ ၁၂စကၠန္႕ၾကပါတယ္။ ဒံုးက်ည္ ၂၄လံုးထိ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ျပင္ပ တင္ပို႔တဲ့ နာမည္ကေတာ့ Shtil ျဖစ္ျပီး 9M38 ဒါမွမဟုတ္ 9M38M1 ဒံုးက်ည္မ်ားနဲ႔ တြဲဖက္ ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ခရုစ္ဒံုးပ်ံမ်ားနဲ႔ သေဘာဖ်က္ဒံုးပ်ံမ်ားကို ၅ကီလိုမီတာ အကြာမွာ ဖ်က္စီးႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ 

3S90 "Ezh" ဟာ ဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ျဖစ္ျပီး ပစ္ခတ္မွဳစနစ္မ်ား မေျပာင္းလဲပဲ ဒံုးက်ည္မ်ားကို အဆင့္ျမင့္တင္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘၤာဖ်က္ဒံုးေတြ ပ်ံသန္းလာမယ့္ အျမန္ႏုန္းနဲ႔ အနိမ့္ကို ေကာင္းစြာ လံုျခံဳေစဖို႕နဲ႔ တိုက္ခ်င္းပစ္ ဒံုးပ်ံ ဟန္႔တားေရးကိုပါ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေစဖို႔ 9M317 မ်ားနဲ႔ အစားထိုးခဲ့ပါတယ္။ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ေရဒါလမ္းညႊန္စနစ္ကေန ဒံုးပ်ံပါေရဒါ စနစ္ကို ေျပာင္းလဲတပ္ဆင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အကြာအေဝး ကီလိုမီတာ ၅၀၊ အျမင့္ ေပ၈ေသာင္းခြဲထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ Shtil SA-N-12 Grizzly အျဖစ္ ျပင္ပကို တင္ပို႕ ေရာင္းခ်ပါတယ္။ 9M317ဟာ အသံထက္ ၃ဆျမန္ျပီး Semi radar active homing ျဖစ္ျပီး 9M317M, ကေတာ့ အသံထက္ ၄ဆျမန္ပါတယ္။ M1-M-2 ဟာ Active radar စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္ပေရာင္းခ်တဲ့ စနစ္ကေတာ့ 9M317E ျဖစ္ျပီး အသံထက္ ၄ဆ အျမန္ႏုန္း နဲ႔ semi radar active homing စနစ္ပါဝင္ကာ အကြာအေဝးကေတာ့ ၄၅ကီလိုမီတာထိသာ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ 


၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ 3S90M Smerch အျဖစ္ ေဒါင္လိုက္ပစ္ခတ္ႏိုင္တဲ့တဲ့ ပစ္စင္ပါ စနစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ေဒါင္လိုက္ပစ္စင္နဲ႔ ပစ္ခတ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ ၂စကၠန္႔လ်င္ တစ္လံုးက် ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး ပစ္မွတ္ ၄ခုကို တျပိဳင္တည္း ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္နိုင္ပါတယ္။ ရန္သူမိတ္ေဆြ ခြဲျခားေပးႏုိင္တဲ့ စနစ္ပါ ေရဒါစနစ္အျပင္ ပစ္ခတ္သူက ေဖါက္ခြဲႏိုင္တဲ့ စနစ္ကိုပါ ထည့္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ အသံထက္ ၄ဆေက်ာ္ ျမန္တဲ့ ႏုန္းနဲ႔ ပ်ံသန္းျပီး သေဘၤာဖ်က္လို ျမန္ႏုန္းျမင့္ အနိမ့္ပ်ံ ဒံုးပ်ံေတြကိုေတာင္ ၁၅ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးထိ ပစ္ခတ္ ဖ်က္ဆီးႏိုင္ပါတယ္။


ႏိုင္ငံျခားကိုေတာ့ Shtil-1 အျဖစ္ တင္ပို႔ေရာင္းခ်ျပီး ေစ်းႏုန္းခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ထိုးေဖါက္ႏိုင္ေစဖို႔၊ 9M317ME ဒံုးပ်ံမ်ားကို အသံုးျပဳထားပါတယ္။ ဒံုးပ်ံမ်ားဟာ အရြယ္အစားအားျဖင့္ ေသးငယ္သြားျပီး အျမင့္ေပ ၄ေသာင္း၊ အကြာအေဝး ၃၂ကီိလိုမီတာထိသာ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လဲ သေဘၤာဖ်က္ဒံုးမ်ားကို ဟန္႔တားႏိုင္ေျခဟာ ၁၂ကီလိုမီတာအတြင္းမွာ ၉၀% ေက်ာ္ရွိျပီး ေရဒါဟာ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ထိ ေထာက္လွမ္းႏိုင္ပါတယ္။ အျမန္ႏုန္း အသံထက္၄ဆနဲ႕ ၃၆၀ဒီကရီက ပစ္မွတ္ ၄ခုကို ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္ႏိုင္တဲ့ အျပင္၊ အနီးကပ္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ ေနာက္ထပ္ ဒံုးပ်ံ ၂စင္းကို ပစ္ခတ္မွဳေရဒါ အကူအညီနဲ႔ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ CIWS စနစ္မ်ားနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္တဲ့ အျပင္ ရန္သူမိတ္ေဆြ ခြဲျခားေပးႏိုင္တဲ့ စနစ္မ်ားပါဝင္ျပီး ပစ္ခတ္သူက ဒံုးပ်ံကို ေဖါက္ခြဲႏိုင္တဲ့ စနစ္ပါဝင္ပါတယ္။ ၁၂ခုပါ ေဒါင္လိုက္ ပစ္စင္ သို႕မဟုတ္ ၃၆ခုပါ ေဒါင္လိုက္ပစ္စင္မ်ားနဲ႔ အလြယ္တကူ တပ္ဆင္ႏိုင္ျပီး၊ ဒံုးက်ည္သက္တမ္း ၁၅ႏွစ္ထိ ရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 


တရုတ္ႏိုင္ငံမွ HQ-16A (LY-80) အမ်ိဳးအစားမ်ားဟာ Buk အမ်ိဳးအစား ဒံုးပ်ံမ်ားျဖစ္ျပီး 9M317 အမ်ိဳးအစားကို ပံုစံတူတည္ေဆာက္ကာ တရုတ္နည္းပညာမ်ားျဖင့္ အဆင့္ျမင့္ထားတဲ့ စနစ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ အျမင့္ ေပ၄ေသာင္းခြဲ၊ အကြာအေဝး ၄၀ကီလိုမီတာထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး အျမန္ႏုန္း အသံထက္၃ဆရွိပါတယ္။ ေဒါင္လိုက္ပစ္ခတ္စင္ ၆ခုပါ စနစ္တစ္ခုမွ ၄ခု အထိ သေဘၤာအရြယ္ အစားလိုက္ တပ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္။ သေဘၤာဖ်က္ဒံုးမ်ားကို ၁၀ကီလိုမီတာ အကြာအတြင္းမွာ ဖ်က္ဆီးႏိုင္ျပီး ထိမွန္ႏိုင္ေျခ ၆၀%ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ သာမန္ ေလယာဥ္မ်ားကိုေတာ့ ကီလိုမီတာ ၄၀ထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ျပီး ၈၅%ေက်ာ္ တိက်မွဳရွိပါတယ္။ ရန္သူမိတ္ေဆြ ခြဲျခားတဲ့ စနစ္ပါဝင္ျပီး ေရဒါေရွာင္ကြင္းႏိုင္တဲ့ ေလယာဥ္မ်ားကိုပါ ကီလိုမီတာ ၁၂၀ထိ ေထာက္လွမ္းသိရွိ ႏိုင္တဲ့ ေရဒါစနစ္သစ္မ်ားကို တြဲဖက္ တပ္ဆင္ရပါတယ္။ ၈၅ကီလိုမီတာ အတြင္းမွာ ပစ္မွတ္ ၁၂ခုကို ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ျပီး ဒံုးပ်ံ၆စင္းျဖင့္ ပစ္မွတ္၆ခု ဒါမွမဟုတ္ ၃ခုကို တျပိဳင္တည္း တိုက္ခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ 


အိႏၵိယ ေရတပ္ဟာ Buk ေရတပ္သံုး ဒံုးပ်ံမ်ားကို အမ်ိဳးအစား အားလံုးနီးပါး အသံုးျပဳတဲ့ ေရတပ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး အစၥေရးနည္းပညာမ်ားနဲ႔ ပူးေပါင္းကာ Barak8 ဒံုးပ်ံမ်ားကို ထုတ္လုပ္လ်က္ရွိပါတယ္။ ၈ခုဆီပါဝင္တဲ့ ေဒါင္လိုက္ပစ္စင္နဲ႔ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။ အသံထက္ ၂ဆျမန္ျပီး အကြာအေဝး ၇၀ကီလိုမီတာထိ တျပိဳင္တည္း တိုက္ခိုက္လာမယ့္ ပစ္မွတ္ငယ္ အမ်ားအျပားကို ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔ အဓိက ထားျပီး သေဘၤာၾကီးေတြနဲ႔ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာေတြမွာ ဦးစားေပး တပ္ဆင္မွာ ျဖစ္ျပီး လက္ရွိ အသံုးျပဳေနတဲ့ ေဒါင္လိုက္ပစ္ စနစ္မဟုတ္တဲ့ buk စနစ္ေတြနဲ႔ Barak-1 စနစ္ေတြကို အစားထိုးလွဲလွယ္သြားမယ္လို႔ သတင္းေတြက ဆိုၾကပါတယ္။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။